Τίποτε αληθινότερο από αυτή την ομολογία αποτυχίας που εκστόμισε ο υπουργός Επικρατείας και πολιτικός «μέντορας» του πρωθυπουργού Αλέκος Φλαμπουράρης: «Δεν αξιοποιήσαμε το πακέτο Γιουνκέρ γιατί έχει μια τρομακτική διαδικασία: δεν αρκεί να πεις τι θες να κάνεις, αλλά πρέπει να παρουσιάσεις και το πώς θα το κάνεις – να καταθέσεις business plan».

Θα ήταν όμως μέγιστη υποκρισία να ισχυρισθεί κανείς, ιδίως από τα κόμματα που άλλοτε κυβέρνησαν τον τόπο και σήμερα βρίσκονται στην αντιπολίτευση, ότι, αυτή η θλιβερή κατάντια του ελληνικού κράτους, είναι κάτι πρωτόγνωρο, κάτι που συνιστά θλιβερό προνόμιο και ταυτότητα ανικανότητας μόνον της σημερινής κυβέρνησης.

Αν υπήρχε νόμος που να προσδιορίζει, ως έγκλημα κατά της πατρίδας, την απώλεια τεραστίων, αμύθητων ποσών, από την μη πλήρη αξιοποίηση των κοινοτικών κονδυλίων, από τα εκάστοτε προγράμματα και πακέτα, αν ο νόμος αυτός προέβλεπε φυλάκιση και καταλογισμό σε βάρος της περιούσιας όσων είναι υπεύθυνοι για τέτοιες απώλειες, τότε οι περισσότεροι διατελέσαντες υπουργοί, υφυπουργοί και ...

Τίποτε αληθινότερο από αυτή την ομολογία αποτυχίας που εκστόμισε ο υπουργός Επικρατείας και πολιτικός «μέντορας» του πρωθυπουργού Αλέκος Φλαμπουράρης: «Δεν αξιοποιήσαμε το πακέτο Γιουνκέρ γιατί έχει μια τρομακτική διαδικασία: δεν αρκεί να πεις τι θες να κάνεις, αλλά πρέπει να παρουσιάσεις και το πώς θα το κάνεις – να καταθέσεις business plan».

Θα ήταν όμως μέγιστη υποκρισία να ισχυρισθεί κανείς, ιδίως από τα κόμματα που άλλοτε κυβέρνησαν τον τόπο και σήμερα βρίσκονται στην αντιπολίτευση, ότι, αυτή η θλιβερή κατάντια του ελληνικού κράτους, είναι κάτι πρωτόγνωρο, κάτι που συνιστά θλιβερό προνόμιο και ταυτότητα ανικανότητας μόνον της σημερινής κυβέρνησης.

Αν υπήρχε νόμος που να προσδιορίζει, ως έγκλημα κατά της πατρίδας, την απώλεια τεραστίων, αμύθητων ποσών, από την μη πλήρη αξιοποίηση των κοινοτικών κονδυλίων, από τα εκάστοτε προγράμματα και πακέτα, αν ο νόμος αυτός προέβλεπε φυλάκιση και καταλογισμό σε βάρος της περιούσιας όσων είναι υπεύθυνοι για τέτοιες απώλειες, τότε οι περισσότεροι διατελέσαντες υπουργοί, υφυπουργοί και ...

Συμφώνα με αποκλειστικές πληροφορίες της στήλης, με μια ρηξικέλευθη πρωτοτυπία θα ξεκινήσει την ομιλία του από το βήμα της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρα. Με ένα βαρυσήμαντο διάγγελμα. Το οποίο όμως δεν θα απευθύνεται στους Έλληνες και τις Ελληνίδες, αλλά στους πολίτες μιας αφρικανικής χώρας, πρώην γαλλικής αποικίας, της Μπουρκίνα Φάσο, όπου οι αμοιβές των αργαζομένων είναι πολύ κάτω από τα εκατό δολάρια το μήνα. (Κατά κεφαλήν ΑΕΠ 684 δολάρια, δηλαδή 57 δολάρια ανά μήνα).

Αυτή τη στιγμή δεν γνωρίζουμε πως θα διαμορφωθεί το τελικό κείμενο του διαγγέλματος, αφού θα το «κτενίσει» προηγουμένως ο κ. Τσίπρας, προσθέτοντας ενδεχομένως κάποιες δικές του πινελιές. Αλλά ο δαιμόνιος ρεπόρτερ μας κατάφερε να βάλει στο χέρι το προσχέδιο της ομιλίας, όπως το έχει καταρτίσει ο υπεύθυνος «πολίτικου σχεδιασμού» του πρωθυπουργικού γραφείου, σύντροφος Νίκος Καρανίκας. Και σας το παρουσιάζουμε:

Μπουρκιναφασιώτες, Μπουρκιναφασιώτισσες,

Υπάρχει για σας μια χώρα που είναι παράδεισος. Μια χρυσή ευκαιρία να αλλάξετε τη ζωής σας, αλλά ...

Ο άλλοτε «πράσινος» και νυν ροδόχρους πολιτικάντης «σύντροφος» Τρύφων Αλεξίαδης, έχει ασφαλώς εξασφαλίσει μια θέση στα λεξικά του μέλλοντος. Ειδικώς στα λήμματα «αμοραλισμός», «καιροσκόπος», «κυνισμός» και όλα τα συναφή. Είναι εξ εκείνων των ποντικών που εγκατέλειψαν εγκαίρως το σκάφος του ΠΑΣΟΚ, όταν πια βυθιζόταν. Ένα σκάφος που του εξασφάλισε ευημερία και προβολή, καθιστώντας τον επίσημο εργατοπατέρα των εφοριακών. Αλλά το εγκατέλειψε, όπως πολλοί άλλοι, προκειμένου να εξασφαλίσει την συνέχεια της παρουσίας του στο δημόσιο βίο, μεταπηδώντας στον ΣΥΡΙΖΑ.

Υπό την νέα σημαία ευκαιρίας, ο «σύντροφος» Αλεξίαδης, ήταν εξ εκείνων οι οποίοι παρότρυναν τους πολίτες, όσο ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ακόμη αξιωματική αντιπολίτευση, να μην πληρώνουν τον ΕΝΦΙΑ. Τώρα λοιπόν ο «σύντροφος» θυμώνει επειδή κάποιοι, είτε πρόκειται για πολιτικούς του αντιπάλους, είτε για δημοσιογράφους, είτε για απλούς πολίτες, επιμένουν να θυμούνται εκείνες τις προτροπές. Και να τις θυμίζουν στους σημερινούς κυβερνήτες.

Θεωρεί λοιπόν ότι μας κατακεραύνωσε όλους με μια άκρως κυνική ...

Εξ όσων γνωρίζω, τα οποία επιβεβαιώνονται και από το επίσημο βιογραφικό σημείωμα του, όπως δημοσιεύεται και στην προσωπική του ιστοσελίδα στο διαδίκτυο, ο νέος υπουργός Παιδείας Κώστας Γαβρόγλου, δεν έχει πάρει κανένα πτυχίο ψυχιατρικής. Ούτε νευρολόγου, ή ψυχολόγου. Πόσο μάλλον παιδοψυχιάτρου. Έχει κάνει άριστες σπουδές και έχει διδάξει σε διακεκριμένα ξένα πανεπιστήμια. Αλλά σε ένα μόνο αντικείμενο. Την ιστορία. Και πιο εξειδικευμένως στην ιστορική έρευνα. Αυτή είναι η ειδικότητα του.

Το ότι ανέλαβε ως πολιτικός προϊστάμενος του υπουργείου που ασχολείται με την παιδεία και τα παιδιά, δεν σημαίνει ότι απέκτησε αυτομάτως και ειδικότητα παιδοψυχολόγου. Παρά ταύτα εμφανίσθηκε να κάνει μια βαρυσήμαντη δήλωση, ως από καθέδρας διδάσκων την ψυχολογία, ψυχανάλυση και ψυχιατρική. Όχι να διερωτάται, να προβληματίζεται. Αλλά να αποφαίνεται. Ως αυθεντία. Ότι, όταν διπλασιάζονται οι εξεταστικές δοκιμασίες, ως προϋπόθεση για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, τότε... «μειώνεται το άγχος» των μαθητών.

Πρόκειται προφανώς για μια νέα, ιδιαιτέρως ...

Ως λαός, συνολικώς, καταντήσαμε πράγματι, την τελευταία δεκαετία, το πειραματόζωο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ. Με πειράματα επιβληθέντα έξωθεν. Δια τον οποίων δοκιμάζεται η αντοχή ενός λαού. Αλλά ένα κομμάτι αυτού του λαού, αυτής της κοινωνίας, είναι πειραματόζωο διαρκείας εδώ και δεκαετίες. Είναι τα παιδιά μας. Οι μαθητές. Επί των οποίων ασκεί την δίκη του μαθητεία, δίκην μαθητευόμενου μάγου, κάθε υπουργός Παιδείας που περνά από την εκάστοτε κυβέρνηση, ανεξαρτήτως χρώματος και ονόματος.

Εισήλθαμε στην πέμπτη δεκαετία από την κατάρρευση της δικτατορίας. Αλλά οι εκάστοτε φιλόδοξες «μεταρρυθμίσεις» του εκπαιδευτικού μας συστήματος δεν είναι μόνον πέντε. Ούτε καν δέκα. Έχουν ξεπεράσει τις σαράντα απόπειρες. Με την επιβαρυντική, όσο και κωμικοτραγική περίπτωση, να εξαγγέλλονται πομπωδώς αλλαγές, όχι μόνον κάθε φορά που αλλάζει κυβέρνηση, αλλά ακόμη και όταν αλλάζει υπουργός, στο ίδιο κυβερνητικό σχήμα.

Τώρα βιώνουμε άλλη μια επανάληψη της ίδιας φαρσοκωμωδίας. Την μια ημέρα, ο ίδιος υπουργός, μας ανακοινώνει ότι «καταργούνται οι πανελλαδικές ...

Στην πραγματικότητα δεν ήθελα να επανέλθω σε αυτή την συζήτηση που άνοιξε με το ατόπημα της κυβέρνησης να αρνηθεί την συμμετοχή της στο συνέδριο της Εσθονίας για τα εγκλήματα των απολυταρχικών κομμουνιστικών καθεστώτων, όπως του Στάλιν, του Μάο, του Τσαουσέσκου, του Κιμ Ιλ Σουγκ κλπ. Θες όμως να αγιάσεις, αλλά δεν σε αφήνουν.

Λίαν οψίμως, στην «Καθημερινή της Κυριακής» ο υπουργός Δικαιοσύνης Σταυρός Κοντονής έστερξε επιτέλους να παραδεχθεί το αυτονόητο, αλλά με πολύ έμμεσο τρόπο. Επικαλούμενος την κριτική άλλων, των ευρωκομμουνιστικών κομμάτων:

«…στη Δυτική Ευρώπη, στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, τα κόμματα της ανανεωτικής κομμουνιστικής Αριστεράς άσκησαν αταλάντευτη κριτική στο ΚΚΣΕ για τις φρικαλεότητες που γεννούσε το αυταρχικό και αντιδημοκρατικό σύστημα διακυβέρνησης, που λειτούργησε στη Σοβιετική Ένωση».

 

Στην ίδια εφημερίδα είχε δώσει συνέντευξη και ο ιστορικός ηγέτης της ελληνικής «ανανεωτικής Αριστεράς Λεωνίδας Κύρκος. Ο οποίος μίλησε, απεριφράστως, για εγκλήματα:

 «Άργησα ...

Επιμένω ότι η συγκρότηση ενός ισχυρού και σοβαρού πολιτικού σχήματος, με «κεντροαριστερό» προσανατολισμό, δηλαδή, για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, με σοσιαλδημοκρατική ιδεολογία, είναι επιτακτική ανάγκη για τον τόπο. Και είναι ασφαλώς θετικό το ότι μέσα στον Αύγουστο επιταχύνθηκαν οι ζυμώσεις που, όπως όλα δείχνουν και ελπίζω να επιβεβαιωθούν, θα οδηγήσουν, εντός του φθινοπώρου, στη συγκρότηση του. Ώστε να υπάρξει μια αξιόπιστη δύναμη, ως τρίτος πόλος, μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας.

Ελπίζω, όλοι αυτοί που παίρνουν μέρος στις σχετικές διεργασίες, να έχουν πλήρη συναίσθηση της σοβαρότητας του εγχειρήματος. Των ευθυνών που αναλαμβάνουν. Των προοπτικών και των προκλήσεων απέναντι στις όποιες θα χρειασθεί να δώσουν απαντήσεις. Διότι είναι σφόδρα πιθανόν, ως εκ του αποτελέσματος των επομένων εκλογών, το νέο αυτό σχήμα, να αποτελέσει τον απολύτως αναγκαίο εταίρο, για την συγκρότηση μιας ισχυρής κυβέρνησης συνασπισμού. Οποιοσδήποτε από τους δύο «μονομάχους» και αν είναι ο νικητής. Με δεδομένο ότι, ως τώρα, οι δημοσκοπήσεις δεν βγάζουν ...

Φόρτωση περισσότερων