Στην πραγματικότητα δεν ήθελα να επανέλθω σε αυτή την συζήτηση που άνοιξε με το ατόπημα της κυβέρνησης να αρνηθεί την συμμετοχή της στο συνέδριο της Εσθονίας για τα εγκλήματα των απολυταρχικών κομμουνιστικών καθεστώτων, όπως του Στάλιν, του Μάο, του Τσαουσέσκου, του Κιμ Ιλ Σουγκ κλπ. Θες όμως να αγιάσεις, αλλά δεν σε αφήνουν.

Λίαν οψίμως, στην «Καθημερινή της Κυριακής» ο υπουργός Δικαιοσύνης Σταυρός Κοντονής έστερξε επιτέλους να παραδεχθεί το αυτονόητο, αλλά με πολύ έμμεσο τρόπο. Επικαλούμενος την κριτική άλλων, των ευρωκομμουνιστικών κομμάτων:

«…στη Δυτική Ευρώπη, στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, τα κόμματα της ανανεωτικής κομμουνιστικής Αριστεράς άσκησαν αταλάντευτη κριτική στο ΚΚΣΕ για τις φρικαλεότητες που γεννούσε το αυταρχικό και αντιδημοκρατικό σύστημα διακυβέρνησης, που λειτούργησε στη Σοβιετική Ένωση».

 

Στην ίδια εφημερίδα είχε δώσει συνέντευξη και ο ιστορικός ηγέτης της ελληνικής «ανανεωτικής Αριστεράς Λεωνίδας Κύρκος. Ο οποίος μίλησε, απεριφράστως, για εγκλήματα:

 «Άργησα ...

Στην πραγματικότητα δεν ήθελα να επανέλθω σε αυτή την συζήτηση που άνοιξε με το ατόπημα της κυβέρνησης να αρνηθεί την συμμετοχή της στο συνέδριο της Εσθονίας για τα εγκλήματα των απολυταρχικών κομμουνιστικών καθεστώτων, όπως του Στάλιν, του Μάο, του Τσαουσέσκου, του Κιμ Ιλ Σουγκ κλπ. Θες όμως να αγιάσεις, αλλά δεν σε αφήνουν.

Λίαν οψίμως, στην «Καθημερινή της Κυριακής» ο υπουργός Δικαιοσύνης Σταυρός Κοντονής έστερξε επιτέλους να παραδεχθεί το αυτονόητο, αλλά με πολύ έμμεσο τρόπο. Επικαλούμενος την κριτική άλλων, των ευρωκομμουνιστικών κομμάτων:

«…στη Δυτική Ευρώπη, στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, τα κόμματα της ανανεωτικής κομμουνιστικής Αριστεράς άσκησαν αταλάντευτη κριτική στο ΚΚΣΕ για τις φρικαλεότητες που γεννούσε το αυταρχικό και αντιδημοκρατικό σύστημα διακυβέρνησης, που λειτούργησε στη Σοβιετική Ένωση».

 

Στην ίδια εφημερίδα είχε δώσει συνέντευξη και ο ιστορικός ηγέτης της ελληνικής «ανανεωτικής Αριστεράς Λεωνίδας Κύρκος. Ο οποίος μίλησε, απεριφράστως, για εγκλήματα:

 «Άργησα ...

Επιμένω ότι η συγκρότηση ενός ισχυρού και σοβαρού πολιτικού σχήματος, με «κεντροαριστερό» προσανατολισμό, δηλαδή, για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, με σοσιαλδημοκρατική ιδεολογία, είναι επιτακτική ανάγκη για τον τόπο. Και είναι ασφαλώς θετικό το ότι μέσα στον Αύγουστο επιταχύνθηκαν οι ζυμώσεις που, όπως όλα δείχνουν και ελπίζω να επιβεβαιωθούν, θα οδηγήσουν, εντός του φθινοπώρου, στη συγκρότηση του. Ώστε να υπάρξει μια αξιόπιστη δύναμη, ως τρίτος πόλος, μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας.

Ελπίζω, όλοι αυτοί που παίρνουν μέρος στις σχετικές διεργασίες, να έχουν πλήρη συναίσθηση της σοβαρότητας του εγχειρήματος. Των ευθυνών που αναλαμβάνουν. Των προοπτικών και των προκλήσεων απέναντι στις όποιες θα χρειασθεί να δώσουν απαντήσεις. Διότι είναι σφόδρα πιθανόν, ως εκ του αποτελέσματος των επομένων εκλογών, το νέο αυτό σχήμα, να αποτελέσει τον απολύτως αναγκαίο εταίρο, για την συγκρότηση μιας ισχυρής κυβέρνησης συνασπισμού. Οποιοσδήποτε από τους δύο «μονομάχους» και αν είναι ο νικητής. Με δεδομένο ότι, ως τώρα, οι δημοσκοπήσεις δεν βγάζουν ...

(Συνέχεια από το προηγούμενο)

Να σκέφτεσαι πως αν αυτά γίνονταν σήμερα, θα μπορούσαν κάποιοι δικοί μας να είχαν ρίξει εδώ μέσα τον γείτονα μας τον κυρ-Στάθη και την γυναίκα του την Ουρανία, που τόσο μας αγαπάνε, που μας δίνουν από το σπίτι τους και ρεύμα, για να μπορείς να διαβάζεις. Μόνο και μόνο γιατί, επειδή έτσι το βρήκαν από τους γονείς τους εκεί στο Λεβίδι, απ’ όθε ήρθαν, είναι δεξιοί. Θα το δεχότανε η ψυχή σου;

  • Τι λες ρε Μάνα; Θα βάλουμε στην ίδια ζυγαριά τα εγκλήματα που έκαναν οι χίτες, με όποια λάθη έκαναν κάποιοι δικοί μας;
  • Όταν φωλιάζει το σαράκι του μίσους στην ψυχή του ανθρώπου, δεν έχει ζυγαριά για να βρει το δίκιο η το άδικο, το ξεπιτούτου η το λάθος. Και δεν υπάρχει αγριότερη φαγωμάρα από εκείνη που γίνεται ανάμεσα στ’ αδέλφια. Δεν ξέρω τι μου λες για λάθη. Δηλαδή, μιας και ανάφερα τον Κυρ-Στάθη, αν τον «καθάριζαν» και σου λέγανε ότι ήταν «λάθος», θα ήσουνα εντάξει;Η αλήθεια είναι ότι είχε κάθε δικαίωμα να κρίνει τα πράγματα από το πώς τα είχε βιώσει η ίδια. Και τα είχε βιώσει με όλη τους την αγριότητα. Όχι μόνον ως ...

Επιτρέψτε μου να παρέμβω, με τον δικό μου τρόπο, (για την ακρίβεια, με τον τρόπο της Μάνας μου), στην συζήτηση που ξεκίνησε, αυγουστιάτικα, με αφορμή την απόφαση να είναι η Ελλάδα η μόνη χώρα που δεν μετέχει στο πανευρωπαϊκό συνέδριο της Εσθονίας για «τα εγκλήματα του κομμουνισμού». Θυμίζοντας πρωτίστως ότι αυτό που ονομάζουμε «ανανεωτική Αριστερα», το άλλοτε ΚΚΕ Εσωτερικού, μετέπειτα ΕΑΡ, ΣΥΝ και τώρα ΣΥΡΙΖΑ, γεννήθηκε από ένα τέτοιο έγκλημα. Την εισβολή των σοβιετικών αρμάτων μάχης στην Τσεχοσλοβακία, τον Αύγουστο του 1968.

Όταν για πρώτη φορά οργανώθηκα στη Νεολαια ΕΔΑ, η Μάνα, μου ζήτησε να τη συνοδεύσω ως το κτήμα του Βοσκόπουλου (πατέρα του τραγουδιστή). Όπου μου έδειξε το πηγάδι τους. Και μου έκανε το δικό της μάθημα πολιτικής, όπως το περιγράφω στην τελευταία έκδοση του βιβλίου μου «Γυναικείες Ιστορίες»:

Σε τούτο πηγάδι, όταν έφυγαν οι Γερμανοί και μας έβαλαν οι Εγγλέζοι να σκοτωνόμαστε αναμετάξυ μας, έβλεπα, από 'κει πιο πάνω, στα καμίνια που δούλευα, αυτά που θα σου πω και εσύ ό,τι θες κατάλαβε, ό,τι θέλεις κράτα κι’ ό,τι θέλεις πέτα.

Τη μια ...

Τι Δεξιά, τι Κέντρο, τι Αριστερα, είτε για πρώτη είτε για δεύτερη φορά. Η γραφειοκρατία, που όλοι την «πατάσσουν», αποδεικνύεται πλέον επιβιώσιμη και από την Λερναία Ύδρα. Απλώς, η …απόλαυση της, γίνεται όλο και ακριβότερη, καθώς τα σύγχρονα μέσα, που προσφέρονται για την καταπολέμηση της, όπως η αξιοποίηση της ψηφιακής τεχνολογίας, είναι πανάκριβα.

Πληρώνουμε τεράστια ποσά για προμήθεια ηλεκτρονικών εγκεφάλων και συναφούς εξοπλισμού. Και άλλα τόσα για την προμήθεια των απαραίτητων προγραμμάτων, του λογισμικού, συνήθως από ξένες εταιρίες. Συν την επιβάρυνση για την αναγκαία εκπαίδευση και μετεκπαίδευση στελεχών του ευρύτερου δημοσίου, προκειμένου να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες της πληροφορικής. Αλλά το πνεύμα της Αγίας Γραφειοκρατίας της Ελλαδίτισσας, δεν λέμε να το απαρνηθούμε.

Πάρτε ένα μικρό δείγμα για να καταλάβετε: Υποτίθεται ότι η επίσημη διαδικτυακή πύλη «Ερμής» ιδρύθηκε για να κτυπηθεί η γραφειοκρατία. Αντί δηλαδή, κάθε πολίτης που χρειάζεται ένα πιστοποιητικό ή άλλο δημόσιο έγγραφο, με επίσημη θεώρηση, να στήνεται στην ουρά, στους ...

Ομολογώ ότι εκτίμησα ιδιαιτέρως την ανάρτηση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, με τα σχόλια για την οδική συμπεριφορά των συντοπιτών του στην Κρήτη. Διότι δεν μας έχουν συνηθίσει οι πολιτικοί μας να λένε στα ίσα αλήθειες που δεν χαϊδεύουν τα αυτιά της άμεσης εκλογικής πελατείας τους. Διαφωνώ όμως ως προς ένα σημείο, το οποίο και υπογραμμίζω στην παράγραφο που αναδημοσιεύω:

«Από την αρχή του χρόνου η αλυσίδα των μάταιων θανάτων στην άσφαλτο της Κρήτης μετράει, δυστυχώς, 34 θύματα. Είμαι πολύ θυμωμένος και θα το γράψω όπως το αισθάνομαι και δεν με νοιάζει αν με παρεξηγήσουν οι συντοπίτες μου. Στην Κρήτη πολλοί οδηγούν άθλια. Δεν ξέρω που οφείλεται αυτό».

Εδώ που τα λέμε κ. πρόεδρε της Νέας Δημοκρατίας, «δεν σας παίρνει» να δηλώνετε άγνοια. Αλήθεια δεν πάει καθόλου ο νους σας στο «που οφείλεται αυτό»; Γεννημένος σε πολιτικό τζάκι της Κρήτης και ασκώντας και ο ίδιος πολιτική εδώ και χρόνια, δεν έχετε αντιληφθεί ότι η ρίζα του κακού είναι το «κεκτημένο δικαίωμα» στην ατιμωρησία, όσων έχουν πολιτικές «διασυνδέσεις» στην ιδιαίτερη ...

Τα καλλιστεία είναι πανάρχαια υπόθεση. Μπορεί κανείς να πει ότι ξεκίνησαν όταν ο Πάρις προσέφερε το μήλο «τη Καλλίστη», επιλέγοντας την Αφροδίτη έναντι της Ήρας και της Αθηνάς. Στους νεώτερους χρόνους έγιναν θεσμός. Όχι μόνο για την εκλογή της ωραιότερης γυναίκας, ή του άνδρα με τις ωραιότερες γραμμώσεις μυών, αλλά ακόμη και για σκύλους και γατάκια.

Εκείνο όμως που δεν σκέφθηκαν οι αρχαίοι, το επινόησαν κάποιοι σύγχρονοι. Το αντίθετο των καλλιστείων. Τα …κακιστεία. Την επιβράβευση του χειρότερου. Όπερ βεβαίως ξεκίνησε από εκεί που ξεκινούν συνήθως όλες οι τρέλες. Από τις Ηνωμένες Πολιτείες, με την καθιέρωση των «χρυσών βατόμουρων», τα όποια εμπνεύσθηκε το 1980 ο Τζον Ουίλσον και είναι κινηματογραφικά, ανακοινώνονται δε την παραμονή της γνωστοποίησης των υποψηφιοτήτων για τα βραβεία Όσκαρ.

Εμείς όμως μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι ότι και οι σύγχρονοι Έλληνες δεν υστερούμε. Έχουμε και εμείς τα δικά μας κακιστεία. Αν ανατρέξετε την διαδρομή της περιόδου από την μεταπολίτευση και εντεθέν, θα το διαπιστώσετε. Οι εκάστοτε εξουσιαστές μας, δεν αγωνίζονται ...

Φόρτωση περισσότερων