Λίαν οψίμως βεβαίως το αποφάσισε. Αλλά ακόμη και έτσι δεν παύει να είναι διδακτική, για πολλούς από τους δικούς μας πολιτικούς ταγούς, η στάση του μεγάλου ηττημένου των γαλλικών προεδρικών εκλογών, του ηγέτη του γκωλικής ιδεολογίας Ρεπουμπλικανικού Κόμματος Φρανσουά Φιγιόν. Ο οποίος ξεκίνησε για την προεδρική «κούρσα» με τους καλύτερους οιωνούς. Ως το μεγάλο «φαβορί». Και κατέληξε να είναι το άλογο που έπεσε βάρια τραυματισμένο, λόγω του σκανδάλου με τις αργομισθίες της συζύγου και των τεκνών του, που τους εμφάνιζε ως «συνεργάτες» του. Πράγματα δηλαδή εντελώς οικεία για την ελληνική πολιτική πραγματικότητα.

Τώρα όχι μόνον παραιτείται από την ηγεσία του κόμματος του, το οποίο μένει ακέφαλο από τότε που παραιτήθηκε της προεδρίας ο Νικολά Σαρκοζί, αλλά ανακοινώσε ότι αποσύρεται συνολικώς από κάθε πολιτική σταδιοδρομία. Ότι δεν θα είναι καν υποψήφιος βουλευτής στις εκλογές για την ανάδειξη του νέου κοινοβουλίου, που πρόκειται να ακολουθήσουν, στις αρχές του καλοκαιριού, τις προεδρικές:
«Δεν έχω πλέον τη νομιμοποίηση να ...

«Οι κυβερνήσεις πέφτουνε, μα η αγάπη μένει». Η αγάπη για τις ντροπολογίες. Τις φωτογραφικές και καταχρηστικώς και αντισυνταγματικώς κατατιθέμενες. Όπως αυτή για την όποια τόσα ειπώθηκαν την Παρασκευή στη Βουλή, πριν καταστεί νόμος μέσω της ονομαστικής ψηφοφορίας.

Επί της ουσίας επιτρέψτε μου να πιστεύω ότι καλώς διαγράφονται πρόστιμα τα όποια έχουν επιβληθεί σε «κρατικές επιχειρήσεις», όπως ήταν η ΣΕΚΑΠ πριν μεταβιβασθεί στον Ελληνορώσο επιχειρηματία Ιβάν Σαββίδη, προς τον οποίο εκφράζει τις ευχαριστίες της, με την συγκεκριμένη τροπολογία, η κυβέρνηση. Είναι μια θέση που έχω υποστηρίξει από τις αρχές της δεκαετίας του 80. Με αφορμή, τότε, ένα πρόστιμο που είχε επιβληθεί στην ΕΡΤ για κάποιο φορολογικό παράπτωμα.

Τέτοια πρόστιμα, σε δημόσιους φορείς, θα είχαν νόημα αν επιβάλλονταν σε βάρος των προσώπων τα οποία διέπραξαν την παρανομία και εκείνων που είχαν την ευθύνη να τα προλάβουν, να τα εμποδίσουν. Δηλαδή εκείνων που έχουν τοποθετηθεί, από την εκάστοτε κυβέρνηση, να διοικούν έναν δημόσιο φορέα. Να ισχύει δηλαδή η αρχή της προσωπικής ...

Όσοι αγάπησαν τις ιταλικές κωμωδίες, όπως εκείνες με τον Φράνκο Φράνκι και τον Τσίτσο Ινγκρασία, θα θυμούνται την περίφημη σκηνή, που όταν οι δυο κωμικοί είχαν κρυφτεί σε κάποιο πλοίο, βλέποντας ο Φράνκο, το πλοίο να σαλπάρει, είπε την γνωστή φράση: «Τσίτσο το λιμάνι φεύγει».
Τώρα ζούμε την δική μας άκρως ρεαλιστική κωμωδία. Με διάφορους «συντρόφους», που είχαν πιστέψει τις …ισχυρές δεσμεύσεις του Αλέξη Τσίπρα ότι τα λιμάνια δεν θα πουληθούν, να βρίσκονται στην αμήχανη θέση, μετά την πώληση των λιμανιών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, να ψελλίζουν και αυτοί: «Τσίπρα, το λιμάνι φεύγει».
Προσωπικώς ουδόλως μελαγχολώ που «χάσαμε» τα λιμάνια. Διότι, ως Πειραιώτης, γνώριζα πολύ καλά πόσο ακριβά πληρώναμε τις στρατιές από μονιμοποιήσεις, ιδίως ψηφοφόρων λακωνικής καταγωγής, στο λιμάνι του Πειραιώς. Και όχι μόνο. Μια πραγματικότητα που περιέγραφα στο βιβλίο μου «Έγκλημα στα Μανιάτικα»:
Από τότε που διορίσθηκε στον ΟΛΠ η Αθανασία, «να έχει ο θεός καλά τον Βασιλιά και τον Δαβάκη», όπως έλεγε ο πατέρας της, μόλις πρωτοετής φοιτήτρια της ...

Μεγάλη υπόθεση το διαδίκτυο. Με τις φοβέρες μηχανές αναζήτησης του. Ως πριν από τρεις δεκαετίες, για να βρεις τι έλεγε κάποιος στο παρελθόν για ένα θέμα, και να το συγκρίνεις με ό,τι λέει τώρα, έπρεπε να φας ώρες ατελείωτες, ξεφυλλίζοντας τους τόμους των εφημερίδων. Τώρα «γκουγκλάρεις» απλώς ένα όνομα ή μια φράση στην μηχανή αναζήτησης, και να ολόκληρο το ιστορικό των δηλώσεων. Εμφανίζεται μπροστά στα μάτια σου σε χρόνο δευτερολέπτων.

Στήνεσαι μπροστά στην τηλεόραση και παρακολουθείς την συνέντευξη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στον Νίκο Χατζηνικολάου, στον «Αντένα». Και σε «τσιγκλίζει» η εκπληκτική δήλωση κατά την όποια η κοινοβουλευτική ομάδα των Συριζανέλ θα τα ψηφίσει τα μέτρα, χωρίς να έχει πάρει αυτά που ζήτα, από τους δανειστές, για την «ρύθμιση» του χρέους. Και αν, μετά την ψήφιση, δεν τους τα δώσουν, τότε θα τα …ξεψηφίσουνε. Ψηφίζεις, ξεψηφίζεις. Όπως λέμε «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε». Απλά πράγματα.

Αν βεβαίως δεν έχεις πλήρως υποταγεί στην …γερμανική κυριαρχία, όχι του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, αλλά του Αλοίσιου Αλτσχάιμερ, και ...

Λίαν οψίμως βεβαίως το αποφάσισε. Αλλά ακόμη και έτσι δεν παύει να είναι διδακτική, για πολλούς από τους δικούς μας πολιτικούς ταγούς, η στάση του μεγάλου ηττημένου των γαλλικών προεδρικών εκλογών, του ηγέτη του γκωλικής ιδεολογίας Ρεπουμπλικανικού Κόμματος Φρανσουά Φιγιόν. Ο οποίος ξεκίνησε για την προεδρική «κούρσα» με τους καλύτερους οιωνούς. Ως το μεγάλο «φαβορί». Και κατέληξε να είναι το άλογο που έπεσε βάρια τραυματισμένο, λόγω του σκανδάλου με τις αργομισθίες της συζύγου και των τεκνών του, που τους εμφάνιζε ως «συνεργάτες» του. Πράγματα δηλαδή εντελώς οικεία για την ελληνική πολιτική πραγματικότητα.

Τώρα όχι μόνον παραιτείται από την ηγεσία του κόμματος του, το οποίο μένει ακέφαλο από τότε που παραιτήθηκε της προεδρίας ο Νικολά Σαρκοζί, αλλά ανακοινώσε ότι αποσύρεται συνολικώς από κάθε πολιτική σταδιοδρομία. Ότι δεν θα είναι καν υποψήφιος βουλευτής στις εκλογές για την ανάδειξη του νέου κοινοβουλίου, που πρόκειται να ακολουθήσουν, στις αρχές του καλοκαιριού, τις προεδρικές:
«Δεν έχω πλέον τη νομιμοποίηση να ...

Πήγε η ψυχή μου στη θέση της. Διαλύθηκαν όλοι οι φόβοι μου. Κυρίως ο φόβος ότι η κυβέρνηση μας, έχοντας εγκλωβισθεί σε παλινωδίες και κυκλοθυμίες, τα έχει κάνει μούσκεμα στην περίφημη διαπραγμάτευση για την αξιολόγηση. Χάνοντας συνεχώς χρόνο. Που είναι, σε τέτοιες περιπτώσεις, ταυτισμένος με την απώλεια χρήματος. Πάνω από δεκαπέντε δις έχουμε χάσει για την ώρα. Τα όποια προστίθενται στα πάνω ογδόντα δις που χάσαμε με την …ηρωική και πολυπράγμονα διαπραγμάτευση του Γιάνη Βαρουφάκη.
Διάβασα το πρώτο θέμα της κυριακάτικης «Αυγής» και ησύχασα. Η κυβέρνηση μας τα πάει μια χαρά. Και αν δεν έχει ολοκληρωθεί η αξιολόγηση δεν φταίει η κυβέρνηση μας. Φταίνε οι υπονομευτές. Τους οποίους αποκαλύπτει και καταγγέλλει το δημοσίευμα. Όπερ βεβαίως αναπαράγεται από όλα τα προσκείμενα μέσα «ενημέρωσης». Από το left.gr ως τα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα του Γιώργου Κουρή, ιδρυτή του «αυριανισμού» και νυν πρωθιερέα και μέγα στήριγμα της «ριζοσπαστικής πολιτικής» των Συριζανέλ.
Φταίνε οι υπονομευτές. Που προωθούν ένα σκοτεινό σχέδιο με στόχο να ...

Άλλη μια ημερομηνία προστίθεται στις «χαμένες» της διαπραγμάτευσης για την αξιολόγηση. Πάει και η 27 Μαρτίου. Το «Γιουρογόρκινγκ γκρουπ» δεν έβγαλε καπνό. Τα παζάρια κυβέρνησης και «θεσμών» κατέληξαν πάλι σε ναυάγιο. Παρά την εκ πολλών πηγών διαφημιζόμενη, όλες τις προηγούμενες ημέρες, «πρόοδο». Φαίνεται ότι ο πρωθυπουργός μας «φρέναρε» τον Ευκλείδη Τσακαλώτο. Εκτιμώντας ότι δεν μπορεί να περάσει εύκολα τις νέες μειώσεις των συντάξεων. Υπέρ των όποιων έχει ως σύμμαχο και τον Γιάννη Στουρνάρα.
Από την «δέσμευση» ότι η αξιολόγηση, χωρίς την οποία δεν μας δίνουν την «δόση μας», των 6,7 δισεκατομμυρίων, θα έχει ολοκληρωθεί «πριν από τα Χριστούγεννα», πάμε ήδη για τη Μεγάλη Εβδομάδα και βάλε. Διότι κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα αν η εκκρεμότητα θα λήξει στις 7 Απριλίου, αν δηλαδή η συμφωνία θα εμφανισθεί επιτέλους ανήμερα της ανάστασης του Λαζάρου.
Γιατί όλα αυτά; Διότι ο σύντροφος Αλέξης κυκλοθυμεί. Και πορεύεται κατά την λενινιστική προτροπή «ένα βήμα μπρός, δύο βήματα πίσω». Προφανώς και δεν φοβήθηκε την δήλωση του ουχί εν πολλαίς ...

Όχι καλέ. Ποιος λέει ότι οι Έλληνες κόβουν ακόμη και το ψωμί και το γάλα λόγω ανέχειας; Αυτά είναι αισχρά ψεύδη εκείνων που επιβουλεύονται την πορεία της αριστερής μας κυβέρνησης. Τι είναι δηλαδή αυτός ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών Τροφίμων; Ένας καπιταλιστής. Άρα εχθρός της λαϊκής κυβέρνησης που εκπροσωπεί τα συμφέροντα της εργατιάς. Και βγήκε να μας πει ότι το πρώτο δίμηνο του έτους σημειώθηκε πτώση 5-7% στην ελληνική αγορά του γάλακτος και του ψωμιού. Και που το απέδωσε; Στην μείωση της καταναλωτικής δύναμης. Στο ότι δεν έχουμε να αγοράσουμε ούτε γάλα και ψωμί.
Καθαρή περίπτωση μαύρης προπαγάνδας. Στα πλαίσια της οποίας εντάσσεται και το αποτέλεσμα της έρευνας που έκανε μια εταιρία συμβούλων λιανικών πωλήσεων –άλλο καπιταλιστικό όργανο και αυτό- από την όποια προέκυψε ότι τον Ιανουάριο η κατανάλωση στα σουπερ-μάρκετ μειώθηκε κατά 10% και ειδικότερα στα τρόφιμα κατά 8,7%. Ε, και; Τι πιο φυσιολογικό από αυτό; Πάντα μετά τις εορτές κάνουμε δίαιτα οι Έλληνες. Έτσι για να ξαναβρούμε τη φόρμα μας, μετά τις ακόλαστες επιδόσεις μας στα ...
Φόρτωση περισσότερων