Τη Δευτέρα το πρωί, στις 11.40, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, έλεγε στην «πεθερά», δηλαδή στο υπουργικό του συμβούλιο, για να τα ακούει η νύφη, δηλαδή το πόπολο, ότι το 2016 έκλεισε ως χρονιά ανάπτυξης. Χαράς ευαγγέλια. Έλαμπαν τα πρόσωπα των υπουργών. Αλλά, μετά από 34 μόλις λεπτά αποδεδείχθηκε «άνθρακες ο θησαυρός». Διότι στις 12.14, η ΕΛΣΤΑΤ, η ανεξάρτητη στατιστική αρχή, ανακοίνωνε τα επικαιροποιημένα στοιχεία για το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) όπως διαμορφώθηκε το τέταρτο τρίμηνο του 2016. Και, αντί ανάπτυξης, εμφανίζει και πάλι ύφεση. Διότι το ΑΕΠ εμφάνισε μείωση 1,2%.

Αλλά ο δείκτης αυτός, του ΑΕΠ, δεν είναι το μόνο ανησυχητικό στοιχείο. Υπάρχουν και πολύ χειρότεροι. Που προδιαγράφουν ένα δυσοίωνο μέλλον για την ελληνική οικονομία, σε πείσμα των επισήμων «προβλέψεων».

Ανάπτυξη επέρχεται όταν υπάρχει σημαντική, αισθητή, αύξηση των επενδύσεων. Όταν «πέφτει χρήμα στην αγορά» και δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας. Όταν αντί αυξήσεως διαπιστώνεται δραματική μείωση των επενδύσεων, τότε μιλάμε για «μαύρα ...

Διάβασα ένα άρθρο του Δημήτρη Κούρκουλα, υφυπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, στην συγκυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ . Και μου ήταν δύσκολο να πιστέψω πως, όσα έγραφε, δεν ήταν προϊόν αντιπολιτευτικής και μόνο διάθεσης, απέναντι στη σημερινή κυβέρνηση. Οπότε άρχισα τα τηλεφωνήματα, σε όσες έγκυρες πηγές γνωρίζω. Με την ελπίδα ότι θα μάθω πως η αλήθεια είναι διαφορετική .

Δεν είναι δυνατόν, σκέφθηκα, ο λαός να καταδικάζεται σε νέα συμπληρωματικά μέτρα λιτότητας, ακόμη μεγαλύτερη φτωχοποίηση, για να εξοικονομηθούν κάτι λιγότερο από δυο δισεκατομμύρια, όπως αξιώνουν οι «θεσμοί» , ενώ την ίδια στιγμή μπορούσαμε να έχουμε

εισπράξει περισσότερα χρήματα από ένα συγκεκριμένο περιφερειακό πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά να μην ασχολούμεθα με το θέμα.

Και όμως, αυτή είναι η μαύρη αλήθεια. Η Ελληνική κυβέρνηση (πρωτίστως), αλλά και οι αιρετοί άρχοντες της περιφερειακής αυτοδιοίκησης, δεν έχουν καν κουνήσει το δαχτυλάκι τους για την υλοποίηση ενός προγράμματος που καλείται «Στρατηγική της Αδριατικής και Ιονίου», εν συντομία EUSAIR. Διαβάστε περί τίνος ...

Ελαφρύ να είναι το χώμα που τον σκεπάζει, ο κουμπάρος, φίλος και συνάδελφος Κώστας Γερονικολός, τυφλά αφοσιωμένος στον Ανδρέα Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ, όταν αναφερόταν σε σοβαρά πολιτικά λάθη υπουργών, εκείνων των κυβερνήσεων, στις ιδιωτικές συνομιλίες του, χρησιμοποιούσε μια μη κόσμια έκφραση: «Μαλάκας άνθρωπος, οργή θεού».

Θυμήθηκα εκείνη τη φράση όταν άκουσα τις δηλώσεις που συνιστούν το νέο κατόρθωμα του μεταξομάνδηλου αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Κατρούγκαλου. Όστις, αφού έλυσε κατά άριστο τρόπο το ασφαλιστικό, φέρνοντας τα πάνω κάτω στην κοινωνία, αλλά και την κυβέρνηση, που καλείται τώρα να ξεμπερδέψει το κουβάρι που άφησε πίσω του, αποτολμά τώρα να βάλει τη σφραγίδα του και στα εθνικά θέματα.

Από το ύψος του παντογνώστη, στο οποίο έχει εξαρθεί επιβαίνων επί καλάμου, ο κ. Κατρούγκαλος ανέλαβε να παραδώσει μαθήματα ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων, ιδίως δε δημοκρατικότητας και πολιτικών ελευθεριών, στις κυβερνήσεις της Ολλανδίας, της Γερμανίας και της Δανίας. Οι όποιες υπέπεσαν στο ...

Θα κλείσει κάποια στιγμή αυτή η περίφημη δεύτερη αξιολόγηση. Αν μη τι άλλο διότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει τόσα πολλά, δικά της, υπαρξιακά προβλήματα, ώστε κάθε άλλο παρά τις χρειάζεται και ένα ακόμη. Διότι αν δεν έκλεινε, με κάποιο τρόπο, η αξιολόγηση, η άλλη προοπτική θα ήταν ένα ναυάγιο. Το οποίο, ουσιαστικώς, θα οδηγούσε σε μια έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη. Με τρομακτικές μεν συνέπειες για την Ελλάδα και το λαό της. Αλλά και με βαρύτατο τραυματισμό της ίδια της ευρωζώνης και τελικώς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το κακό είναι ότι καμία από τις ελληνικές κυβερνήσεις που διαχειρίσθηκαν αυτή την κρίση και διαπραγματεύθηκαν με τους εταίρους μας, δεν συνειδητοποίησε, στο βαθμό πού έπρεπε, ότι αυτή η προοπτική, το κακό δηλαδή που θα συνέβαινε στην ίδια την Ευρώπη, ήταν και το καλύτερο διαπραγματευτικό χαρτί της. Το πολυτιμότερο όπλο της. Και ας περιέγραφαν με μελανά χρώματα, όλοι οι μετέχοντες, σε πολίτικο επίπεδο, σε αυτή τη διελκυστίνδα, τα όσα θα ακολουθουσών μια τελική αποτυχία των ...

Εντός αυτής της Ανοίξεως, η Επιτροπή για την Αναθεώρηση του Συντάγματος, την όποια έστησε ο πρωθυπουργός, θα πρέπει να παραδώσει τις προτάσεις της. Με αυτόν τον τρόπο, υποτίθεται, θα έχει ήδη «μιλήσει η κοινωνία», για τις αλλαγές που πρέπει να επέλθουν στον συνταγματικό χάρτη της χώρας. Και μετά θα αρχίσει, υποτίθεται, η καθεαυτό πολιτική διαδικασία, εντός του κοινοβουλίου. Η όποια βεβαίως προδιαγράφεται ως ατελέσφορη. Διότι, για να υπάρξει αποτέλεσμα, θα πρέπει η κυβέρνηση να συγκεντρώσει, κατά τις συνταγματικές επιταγές που ισχύουν, μια πλειοψηφία των τριών πέμπτων του κοινοβουλίου. Δηλαδή 180 βουλευτές. Πράγμα αδύνατο.

Τότε τι νόημα έχει όλη αυτή η διαδικασία, την όποια με τόσες φανφάρες ξεκίνησε ο κ. Τσίπρας, παρουσιάζοντας την «επιτροπή» που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί την κοινωνία και θυμίζει ολίγον από την «συμβουλευτική» της χούντας; Όχι μόνον λόγω της αυθαίρετης εξωθεσμικής συγκρότησης της, που δεν έχει καμία ευρύτερη πολιτική συναίνεση, αλλά και λόγω της συμμετοχής του συνταξιούχου καθηγητή Παραρά, του ανθρώπου που είχε αναλάβει την «εκλαΐκευση», ...

Ευτυχώς για μας, έχουμε πολιτικούς ηγέτες άριστα ενημερωμένους για τα πιο κρίσιμα προβλήματα της οικουμένης. Που παρακολουθούν τις εξελίξεις, μας ενημερώνουν υπευθύνως για τα τεκταινόμενα και τα επερχόμενα και αντιδρούν αναλόγως.

Για όποιον δεν το κατάλαβε, αυτό που συνέβη στην «μίνι σύνοδο κορυφής» των «τεσσάρων ισχυρότερων κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης», στις Βερσαλλίες, ( Γερμανίας, Γαλλίας, Ισπανίας και Ιταλίας), είναι η αρχή του τέλους της ευρωπαϊκής ιδέας. Διότι οι Μέρκελ, Ολάντ, Ραχόϊ και Τζεντιλόνι, πήγαν στους αιματοβαμμένους κήπους των Βερσαλλιών κουβαλώντας καθένας και το φτυάρι του. Τέσσερα πτύα εργάστηκαν για να παραχώσουν την ιδέα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης σε μια «Ευρώπη των λαών» που θα είναι πράγματι ενωμένη και με όλους ίσους.

Λίγο πριν από τα εξηκοστά γενέθλια της Ευρώπης και την πανηγυρική σύνοδο της Ρώμης, έσπευσαν να «καπελώσουν» αυτή τη σύνοδο με μια απόφαση που θέτει τέρμα στα οράματα των πρωτοπόρων ευρωπαϊστών. Διακηρύσσοντας ως νέο δόγμα, αυτό ακριβώς που απεύχονται οι υπόλοιποι, οι «μικροί» της Ευρωπαϊκής ...

 Συχνά-πυκνά, εκ στόματος κυβερνητικών στελεχών, ακούμε για το «ηθικό πλεονέκτημα» αυτής της κυβέρνησης, το οποίο θεωρείται ως αυτονόητο, από την στιγμή που αυτοπροσδιορίζεται ως ανήκουσα στην Αριστερα.

Γεννημένος σε πολυματωμένη αριστερή οικογένεια, αλλά ακόμη και ολόκληρη αριστερή γειτονιά, διδάχθηκα εξ απαλών ονύχων ότι ένα από τα βασικά στοιχεία αυτού του «ηθικού πλεονεκτήματος», που οφείλει να διακρίνει την ζωή των αριστερών, είναι η κοινωνική ευαισθησία σε συνδυασμό με την αυτοθυσία και την αλληλεγγύη.

Πείτε μου τώρα εσείς, πόσο «συμβατή», με τέτοιες αντιλήψεις, είναι η πρακτική αυτής της κυβέρνησης. Αυτά που παρακολουθούμε να συμβαίνουν. Ιδίως όταν, μια τέτοια κυβέρνηση νομοθετεί, με την συμπαγή πλειοψηφία της στη Βουλή, να καταργηθούν διατάξεις που επέβαλαν στα πολιτικά πρόσωπα, σε όσους δηλαδή μετέχουν της πολιτικής εξουσίας, να δίνουν «κάτι παραπάνω», ως εισφορά κοινωνικής αλληλεγγύης, από τους απλούς πολίτες.

Το 2014, η τότε κυβέρνηση των «δεξιών» και «νεοφιλελεύθερων», των ...

 Τη Δευτέρα το πρωί, στις 11.40, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, έλεγε στην «πεθερά», δηλαδή στο υπουργικό του συμβούλιο, για να τα ακούει η νύφη, δηλαδή το πόπολο, ότι το 2016 έκλεισε ως χρονιά ανάπτυξης. Χαράς ευαγγέλια. Έλαμπαν τα πρόσωπα των υπουργών. Αλλά, μετά από 34 μόλις λεπτά αποδεδείχθηκε «άνθρακες ο θησαυρός». Διότι στις 12.14, η ΕΛΣΤΑΤ, η ανεξάρτητη στατιστική αρχή, ανακοίνωνε τα επικαιροποιημένα στοιχεία για το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν (ΑΕΠ) όπως διαμορφώθηκε το τέταρτο τρίμηνο του 2016. Και, αντί ανάπτυξης, εμφανίζει και πάλι ύφεση. Διότι το ΑΕΠ εμφάνισε μείωση 1,2%.

Αλλά ο δείκτης αυτός, του ΑΕΠ, δεν είναι το μόνο ανησυχητικό στοιχείο. Υπάρχουν και πολύ χειρότεροι. Που προδιαγράφουν ένα δυσοίωνο μέλλον για την ελληνική οικονομία, σε πείσμα των επισήμων «προβλέψεων».

Ανάπτυξη επέρχεται όταν υπάρχει σημαντική, αισθητή, αύξηση των επενδύσεων. Όταν «πέφτει χρήμα στην αγορά» και δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας. Όταν αντί αυξήσεως διαπιστώνεται δραματική μείωση των επενδύσεων, τότε μιλάμε για «μαύρα ...

Φόρτωση περισσότερων