Η χαμένη τιμή της «δημοσιογραφίας»

Στη δεκαετία του 80 έδωσα αναρίθμητες συνεντεύξεις σε έντυπα, αλλά και σε ραδιοφωνικούς σταθμούς, μετά την άνθιση της «ελεύθερης ραδιοφωνίας». Και μία από τις επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις ήταν για το καταγεγραμμένο γεγονός ότι αρνήθηκα όλες τις προτάσεις που μου είχαν γίνει, πριν βεβαίως από την διαγραφή μου από το ΠΑΣΟΚ, να αναλάβω την ευθύνη είτε της ΕΡΤ, είτε του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων. Όποια απάντηση και αν έδινα, πολλοί ήταν εκείνοι που με κατηγόρησαν ότι απλώς ήμουν …ευθυνόφοβος και δεν ήθελα να υποστώ την δοκιμασία της «ηλεκτρικής καρέκλας» όπως χαρακτήριζαν την διοίκηση της ΕΡΤ.

Η δίκη μου θέση ήταν, και παραμένει, πως ο μαχόμενος δημοσιογράφος δεν έχει καμία δουλειά να στρατεύεται σε τέτοια μέσα ενημέρωσης, όσο αυτά δεν είναι πραγματικώς αυτοτελή και ανεξάρτητα, απαλλαγμένα από τον ασφυκτικό έλεγχο των εκάστοτε κυβερνώντων. Πώς να το κάνουμε; Η ΕΡΤ ουδέποτε υπήρξε …BBC. Ένας πραγματικός δημοσιογράφος ούτε θα έγραφε, ούτε θα επέτρεπε να δημοσιευθεί ένα τέτοιο κείμενο:

«Μια ευχάριστη έκπληξη περίμενε τον μεγάλο μας ηγέτη στο χωριό …. Κάτοικοι του χωριού συγκεντρώθηκαν σε ένα σημείο του δρόμου από όπου θα περνούσε ο μεγάλο μας ηγέτης και σταμάτησαν την πομπή των αυτοκινήτων εκφράζοντας την επιθυμία να τον δουν από κοντά και να μιλήσουν μαζί του.

Στα χέρια τους κρατούσαν λουλούδια και μόλις ο μεγάλος μας ηγέτης κατέβηκε από το αυτοκίνητο τον αγκάλιασαν και του πρόσφεραν ανθοδέσμες λέγοντάς του: «Σε περιμέναμε πολύ  ώρα».

Μία γυναίκα τού είπε: «Σε ευχαριστούμε πολύ γι αυτά που είπες χθες το βράδυ» Ο μεγάλος μας ηγέτης συνομίλησε μαζί τους, τούς ρώτησε πώς περνούν στην περιοχή, ενώ οι κάτοικοι δεν τον άφηναν να φύγει.

Μία άλλη κυρία τον κάλεσε να πάει σε ένα σπίτι όπου στο μπαλκόνι καθόταν ηλικιωμένος ο οποίος ήθελε πολύ να συναντήσει τον μεγάλο μας ηγέτη αλλά δεν μπορούσε να περπατήσει, όπως και έγινε».

 

Όχι, δεν είναι κείμενο που εκφώνησε, με τα σάλια της να τρέχουν από την διατεταγμένη χαρά της, η γνωστή εκφωνήτρια του καθεστώτος της Βόρειας Κορέας. Είναι …ενημερωτικό «δημοσιογραφικό» κείμενο του ΑΠΕ για την επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Ξάνθη. Απλώς, άλλαξα το όνομα του. με το «μεγάλος ηγέτης», για να διευκολύνω την εκφωνήτρια της Πιόνγκ-Γιανγκ.

Με περισσότερο γλείψιμο, πεθαίνεις ξερνώντας.