Για μας, ισχύει το «και μη χειρότερα»

Ας επιχειρήσουμε μια πρώτη εκτίμηση, περί το τι σημαίνει για μας, το αποτέλεσμα των γερμανικών εκλογών:

Πρώτον: Ξεχάστε κάθε προοπτική να συναινέσει η νέα κυβέρνηση που θα προκύψει, με βέβαιη την συμμέτοχη των «Φιλελευθέρων», για ουσιαστική μείωση του ελληνικού χρέους. Οι θέσεις τους, τόσο όταν συμμετείχαν στην κυβέρνηση, ως το 2013 όσο και στην τωρινή προεκλογική περίοδο, ήταν ξεκάθαρα «εχθρικές» απέναντι στο ελληνικό αίτημα. Τέσσερις μόλις μέρες πριν από τις κάλπες, το ηγετικό στέλεχος των «Φιλελευθέρων» και αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Αλεξάντερ Λάμπσντορφ, δήλωσε:

«Το FDP είναι κατά ενός κουρέματος εντός της Ευρωζώνης διότι θα ήταν ένα εντελώς λάθος κίνητρο για τη δημοσιονομική πολιτική των υπολοίπων χωρών. Εάν το κούρεμα είναι αναπόφευκτο, τότε θα πρέπει να εξεταστεί το ζήτημα του Grexit. Εναλλακτικά υπάρχει η δυνατότητα να υπάρξει για την Ελλάδα στο πλαίσιο μιας διαδικασίας πτώχευσης για χώρες του ευρώ, μια συντεταγμένη διαδικασία».

 

Όχι μόνο αρνείται κατηγορηματικώς το «κούρεμα», που ήταν και παραμένει μια από τι θεμελιώδεις επιδιώξεις της κυβέρνησης Τσίπρα, που κάθε τόσο την υπόσχεται στους πολίτες, αλλά επαναφέρει και το θέμα του Grexit, ακόμη και της «συντεταγμένης πτώχευσης».

Το πλέον κωμικοτραγικό σημείο είναι ότι οι φιλελεύθεροι αξιώνουν να αναλάβουν το υπουργείο Οικονομικών, εκτοπίζοντας τον Σόιμπλε. Οπότε, αν συμβεί αυτό, θα βρεθούμε να …κλαίμε για την απώλεια ενός …φίλου, ή έστω να λέμε …κάθε πρώην και καλύτερος.

Δεύτερον, αμεσότερο και τραγικότερο: Αυτό που διαμόρφωσε το προεκλογικό κλίμα και το αποτέλεσμα, ιδίως δε την είσοδο, για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο, των ακροδεξιών εθνικιστών στη βουλή, είναι η ξενοφοβία. Η αντίθεση στην πολιτική αποδοχής ενός εκατομμυρίου προσφύγων. Και το ευρύτατο μέτωπο κατά της Τουρκίας του Έρντογαν αλλά και των Τούρκων μεταναστών που «ισλαμοποιούν την Γερμανία», με τα τζαμιά, τους μιναρέδες και τις από μεγαφώνου προσευχές των μουεζίνηδων.

Μέσα σε αυτό το κλίμα, όταν όλοι ζητούν πάγωμα κάθε διαπραγμάτευσης για ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπάρχει ο κίνδυνος μιας μεγάλης ρήξης μεταξύ Γερμανίας-Τουρκίας. Οπότε ο Έρντογαν θα υλοποιήσει την απειλή του. Θα αμολήσει και πάλι ελεύθερους όλους τους μηχανισμούς διοχέτευσης προσφύγων και λαθρομεταναστών προς την Ευρώπη. Και φυσικά οι πρώτοι που θα το πληρώσουμε, θα είμαστε εμείς. Και ειδικότερα τα νησιά μας.

Και μη χειρότερα να λέμε.