Αξιολόγηση; Ξορκισμένη με τον απήγανο

Έληξε την Τρίτη η προθεσμία υποβολής των στοιχείων για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων. Και τι έγινε; Συμφώνως προς τα κυβερνητικά στελέχη η αποχή από την διαδικασία αυτή έφθασε ...μόνο στο 70% των δημοσίων υπαλλήλων. Ενώ κατά τους εργατοπατέρες της ΑΔΕΔΥ, το ποσοστό εκείνων που αρνήθηκαν να αξιολογηθούν, ξεπέρασε το 80%.

Είτε δεχθούμε ότι είναι επτά στους δέκα, αυτοί που οχυρώνονται πίσω από το «δεν γουστάρω ρε, να με κρίνετε εσείς για την απόδοση μου, τις γνώσεις μου, τη συμπεριφορά μου», και το «ποιοι είστε ρε εσείς που θα με κρίνετε έμενα το Βασίλη τον ντερμπεντέρη, ή την Βασιλική την τσίφτισσα», είτε τους ανεβάσουμε στους οκτώ, στο ίδιο θλιβερό συμπέρασμα καταλήγουμε. Ότι δηλαδή, έχει καταστεί, από συστάσεως του ελληνικού κρατικού μηχανισμού, «κεκτημένο δικαίωμα του κλάδου», όσοι εργάζονται στον δημόσιο τομέα να έχουν κάτι σαν το παπικό αλάθητο. Να είναι υπεράνω κρίσεων και αξιολογήσεων. Όταν, όσοι εργάζονται στον ιδιωτικό τομέα, κρίνονται και αξιολογούνται σε καθημερινή βάση.

Τώρα, η κυβέρνηση, που έχει αναλάβει γραπτή δέσμευση, απέναντι στους δανειστές και τους «θεσμούς», να προχωρήσει οπωσδήποτε την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, εμφανίζεται ενοχλημένη από την στάση της ΑΔΕΔΥ. Και η υπουργός Δημόσιας Διοίκησης Όλγα Γεροβασίλη ...ανακάλυψε «τις πταίει» για την αποτυχία του μέτρου: Η αξιωματική αντιπολίτευση. Αλλά επειδή δεν μπόρεσε να βρει ούτε μια δήλωση, προερχόμενη από την ηγεσία της ηγεσία, που να ενθαρρύνει την άρνηση αξιολόγησης, κατέφυγε στο εκπληκτικό επιχείρημα: Τους ενθάρρυνε, λέει, «σιωπηρά».

Και, φυσικά, ακούσαμε τα συνήθη φληναφήματα. Ότι η αξιολόγηση, όταν επιχειρήθηκε από την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου, με υπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ήταν «φτου κακά». Ενταγμένη σε νεοφιλελεύθερες καπιταλιστικές αντιλήψεις. Ενώ τώρα είναι καλή και άγια. Έχει ...ηθικό πλεονέκτημα. Διότι είναι, τάχατες, «αριστερή».

Κακά τα ψέματα. Σε ολόκληρο τον πολιτισμένο δημοκρατικό κόσμο, η αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, των εκπαιδευτικών, όλων των «λειτουργών», είναι μια αυτονόητη υποχρέωση. Μόνον εδώ η άρνηση αξιολόγησης έχει αναχθεί σε ...αντιστασιακή πράξη. Και αυτό συνιστά ένα από τα θλιβερά «επιτεύγματα» των κομμάτων της ευρύτερης Αριστεράς. Στο οποίο, ο ΣΥΡΙΖΑ, είχε ιδιαίτερη επίδοση όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση.

Έσπειραν, επί χρόνια, ανέμους. Και τώρα τους φταίνε οι άλλοι, για το ότι θερίζουν θύελλες.