Και όχι μόνο για τα εγγόνια

Ο εγγονός μου, μόλις πέντε μηνών, δεν καταλαβαίνει ακόμη από παραμύθια. Δείχνει όμως να τον ευχαριστεί ιδιαιτέρως η φωνή του παππού του καθώς του λέω κάποια από τα παλιομοδίτικα παραμύθια που θυμάμαι, ώστε να χαλαρώνει. Το κακό είναι ότι αυτά που θυμάμαι προσκρούουν στις προδιαγραφές πολιτικής ορθότητας της κόρης μου. Είναι, ως συνήθως παραμύθια με βασιλόπουλα και πεντάμορφες. Τα όποια κρίνονται απαράδεκτα διότι «πέρα από το ότι ωραιοποιούν το ξεπερασμένο καθεστώς της κληρονομικής μοναρχίας», έχουν και ένα άλλο μειονέκτημα: «Αναπαράγουν φαλλοκρατικά πρότυπα», διότι «προπαγανδίζουν την κυριαρχία του αρσενικού επί του θηλυκού».

Όπως καταλαβαίνετε όλες αυτές οι αντιδράσεις με στενοχωρούν και μου προκάλεσαν μεγάλο άγχος. Βλέπετε, όταν εκείνη ήταν μικρή, καθόλου δεν την ενοχλούσε π.χ. ένα παραμύθι όπου η βασιλοπούλα είχε το δικό της όνομα και τις φίλες της τις έλεγαν Μάρα και Νέλη, όπως οι «κολλητές» της στον παιδικό σταθμό. Τον ίδιο, όπου σήμερα πηγαίνει ο γιός του πρωθυπουργού, με το επαναστατικό όνομα Ερνέστο. Και φανατίζομαι ότι εκεί, οι νηπιαγωγοί δεν θα λένε παραμύθια με βασιλιάδες, αλλά ιστορίες με τον Τσε η τον Κάστρο και τον Τσάβες.

Από χθες όμως έπαψα πια να έχω άγχος. Και οφείλω να αναγνωρίσω ότι το χρωστώ σε σας κ. Πρόεδρε. Ακούγοντας σας, στη συνέντευξη που δώσατε στον Αντώνη Σρόϊτερ, στο δελτίο ειδήσεων του «Άλφα», ηρέμησα. Ήταν τόσο γλυκό, και τόσο γλυκερά διατυπωμένο το παραμύθι σας, ώστε αποφάσισα να σας αντιγράφω σε καθημερινή βάση. Για το πώς η πανέμορφη κοπέλα, η Ελλάς, είχε προδοθεί από κάτι παλιανθρώπους που την κυβερνούσαν ως το τέλος του 2014, και είχε παραδοθεί στους κακούς δράκους που τους λέγανε δανειστές.

Και ύστερα ήλθε ο καλός σύντροφος Αλέξης (όχι πια πρίγκιπες), έριξε μια μολότοφ και πάρτους κάτω όλους τους Δράκους. Τέρμα ο Σόιμπλε και ο Ντάϊσελμπλουμ και ο Ντράγκι. Όσο για την κακιά μάγισσα την Άγγελλα, εντυπωσιάσθηκε τόσο από την εξυπνάδα και την αποτελεσματικότητα του συντρόφου, που εξελίχθηκε σε μια καλή θείτσα που τους πρόσφερε γλυκίσματα. Φανταστικές ζαχερτότερ και στρούντελ.    

Και ζήσαμε εμείς καλά, και αυτοί καλύτερα. (Ποιος άλλος, τρία χρόνια μετά το 2014, θα τους εξασφάλιζε τις αποδόσεις εκείνης της χρονιάς για τα ελληνικά ομόλογα, αλλά και θα μας δέσμευε με τρίτο και …μισό μνημόνιο, χωρίς να ανοίξει μύτη;).