Ευτυχισμένα γενέθλια… δημοψήφισμα

Ελπίζω να θυμηθήκατε να στείλετε ευχές, στο Μέγαρο Μαξίμου, για την δεύτερη επέτειο από το «ιστορικό» και «ηρωικό» δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015. Έστω μέσω «τουίτερ». Του μέσου κοινωνικής δικτύωσης που χρησιμοποιούν συχνά, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, ο στρατάρχης Πάνος Καμμένος –ενίοτε με …παρεμβολές του γιου του- ο πολλά νταής Παύλος Πολάκης και άλλα κυβερνητικά στελέχη.

Και δεν θέλω ερωτήσεις του τύπου «τι έχουμε να γιορτάσουμε σε αυτή την επέτειο». Εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι το οποίο πληρώσαμε εκατό δισεκατομμύρια ευρώ, για τα πειράματα της πρώτης περιόδου διακυβέρνησης Σύριζα. Πράγμα «καρατσεκαρισμένο» όπως θα έλεγε και η Μαλβίνα. Διότι το είπε ενώπιον όλων των κυβερνητικών στελεχών ο Κλάους Ρέγκλινγκ, στο συνέδριο του «Εκόνομιστ». Χωρίς να βγάλει κιχ κανείς από όσους πέρασαν από το ίδιο βήμα. Και πέρασε ο ίδιος ο πρωθυπουργός και όλο το οικονομικό επιτελείο.

Όταν λοιπόν έχεις ξοδέψει ένα τόσο τεράστιο ποσό, αυτό σημαίνει ότι κάτι πολύτιμο εξαγόρασες, οπότε αξίζει να το γιορτάσεις. Αλλά επειδή στην πραγματικότητα έχουν και οι περί το Μαξίμου καταλάβει τι ακριβώς …επιτύχανε, προτιμούν να ξεχνούν αυτή την επέτειο και δεν μας έπρηξαν με τους πανηγυρισμούς τους. Άφησαν τα πανηγύρια για τον Τσακνή που έστησε μνημείο …πεσόντων, κατά το ολοκαύτωμα της ΕΡΤ, στο ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής. Στα αποκαλυπτήρια του οποίου υπέστημεν και τα αποκαλυπτήρια δημοσίου ήθους, του Τσακνή από τη μια και της Ραχήλ από την άλλη.

Τι να γιορτάσουν δηλαδή; Ότι παρέλαβαν μια οικονομία με ρυθμό ανάπτυξης, κατά τα επίσημα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τον Δεκέμβριο του 2014, στο 2,9% και την βύθισαν, ως τον Αύγουστο του ίδιου έτους σε ύφεση 2,3%; Ότι μπήκαμε στο καθεστώς του κεφαλαιακού ελέγχου, που προκαλεί ασφυξία στην πραγματική οικονομία και δεν λέμε ακόμη να βγούμε από αυτόν; Ότι μας φόρτωσαν με ένα ακόμη μνημόνιο και μάλιστα με πολλές ουρές;

Η μήπως να γιορτάσουμε το «αριστερό» πλεόνασμα που εμφανίζουν για το οποίο δεν λένε την αλήθεια; Ότι δηλαδή το μεγαλύτερο μέρος του οφείλεται στο ότι η τιμή του πετρελαίου μειώθηκε κατά 50%, συμπαρασύροντας και τις τιμές του φυσικού αερίου και της ηλεκτρικής ενέργειας, χωρίς όμως τα αγαθά αυτά να τα απολαύσουν οι πολίτες, οι καταναλωτές, αλλά μόνον ο κρατικός κορβανάς;

Άντε, και του χρόνου.