skitso

Η στήλη “Καλημέρα κ. Πρόεδρε” ξεκίνησε να δημοσιεύεται στην “Ελευθεροτυπία” στις 16 Ιανουαρίου του 1984 και απευθυνόταν στον τότε πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου, αν και συχνότατα εκείνος ήταν η “πεθερά” για να τα “ακούνε” κάθε λογής “νύφες”. Από τους υπουργούς και τα στελέχη του “Κινήματος”, ως τους τοπικούς άρχοντες, τους επαγγελματίες εργατοπατέρες και τους συνήθεις δυνάστες των πολιτών, τους γραφειοκράτες. Αγαπήθηκε τόσο, ώστε ανέβασε την κυκλοφορία της εφημερίδας κατά δέκα έξη χιλιάδες φύλλα κατά μέσο όρο. Τιμήθηκε με το βραβείο δημοσιογραφίας και με συχνές αναφορές του περιεχομένου της από τους πολιτικούς ηγέτες, στη Βουλή.

Από το 1991 “μεταφέρθηκε” στον ημερήσιο περιφερειακό τύπο, οπού εξακολουθεί να δημοσιεύεται ως σήμερα.

 

Άς ξεκινήσουμε από το μόνο θετικό της υπόθεσης. Ότι πράγματι, κ. Πρόεδρε, δεν κατάπιατε τη γλώσσα σας απέναντι στις προκλητικές δηλώσεις του Έρντογαν. Ότι, η απάντηση που του δώσατε, ήταν αυτή που έπρεπε. Ορθολογικώς συντεταγμένη με τις αρχές του διεθνούς δικαίου για το θέμα της συνθήκης της Λωζάνης. Και σε πλήρη αρμονία με τα δημοκρατικά ευρωπαϊκά ιδεώδη ως προς την υπόθεση των οκτώ Τούρκων στρατιωτικών που ζήτησαν άσυλο στη χώρα μας.

 

Από κει και πέρα αρχίζουν τα αρνητικά. Με πρώτιστο αυτή την ίδια την πρόσκληση προς τον Έρντογαν.

Ποιος θα μας εξηγήσει την σκοπιμότητα της; Τι περιμένατε δηλαδή; Ότι θα έλθει εδώ και, ευχαριστημένος από την υποδοχή, υπό τον καταυγάζοντα αττικό ήλιο, ή τις νοστιμιές και τα αμήχανα χαμόγελα του επισήμου γεύματος, θα αλλάξει το τροπάριο του για την αναθεώρηση της συνθήκης της Λωζάνης, το οποίο, σε κάθε ευκαιρία, διατυμπανίζει στη χώρα του; Ότι θα αλλάξει στάση στο Κυπριακό; Ότι θα παραιτηθεί από την πολιτική των «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο; Ότι θα προσφέρει εγγυήσεις πως δεν θα ξαναπαραβιάσουν τα τουρκικά μαχητικά τον εναέριο χώρο μας;

Τον προσκαλέσατε, αν και γνωρίζατε ότι στην περίπτωση του αλαζονικού «σουλτάνου» της Άγκυρας, ισχύει το αρχαίο ρητό «από στόματος κοράκου κρα». Και λουσθήκατε μερικά «κρα» απαισιότερα από εκείνα που ενδεχομένως φοβόσαστε. Διότι προχώρησε, πέραν των «γκρίζων ζωνών». Θέτοντας ευθέως θέμα αμφισβήτησης της ελληνικότητας των νησιών του Αιγαίου, με το επιχείρημα ότι κείνται εγγύτερον των τουρκικών ακτών, παρά των ελληνικών.

Ατυχέστατη πρόσκληση. Την όποια αποδέχθηκε ασμένως, έχοντας κατά νου ότι δεν τον ενδιέφερε το τυπικό που θα εξελισσόταν εν Αθήναις, Αλλά τι θα συνέβαινε στην Κομοτηνή. Που ήταν ο πραγματικός του στόχος. Για να δείξει, στους απεχθείς σε αυτόν Ευρωπαίους, ότι έγινε δεκτός εκεί, ως «εθνικός ηγέτης». Από ανθρώπους που δεν είναι απλώς «μουσουλμάνοι» στο θρήσκευμα, αλλά Έλληνες, όπως τους αποδέχεται η συνθήκη της Λωζάνης. Αλλ’ ότι πρόκειται για Τούρκους, «ομοεθνείς» του. Που σπεύδουν κατά χιλιάδες να τον αποθεώσουν, Κινητοποιούμενοι βεβαίως, καταλλήλως, από το τουρκικό προξενείο Κομοτηνής.

Είμαι όλος αυτιά, πλήρης καλοπιστίας, να ακούσω, από επίσημα χείλη, αν υπάρχει έστω ένα κέρδος από αυτή την επίσκεψη. Θα μας εξηγήσει κάποιος με ποιο σκεπτικό έγινε; Τι ακριβώς περίμενε η ελληνική πολιτική ηγεσία;

 

Λόγω προγραμματισμένων πολύωρων ιατρικών εξετάσεων, ο Γιώργης Μασσαβέτας δεν έστειλε σήμερα το καθημερινό του χρονογράφημα. Αντ’ αυτού μας έστειλε ένα παλιό του ποίημα, την δίκη του «Ιθάκη», πραγματικώς προφητικό για όσο βιώνουμε σήμερα:

 

ΙΘΑΚΗ

Κινήσαμε Οδυσσέας ο καθένας μας

με πλώρη καταπάνω στην Ιθάκη.

Στο χάρτη χαραγμένη η πορεία μας

και τέρμα μας ορίσαμε πως θα’ ναι

κει που θα βγαίνει ο γνώριμος καπνός.

Μακρύ ‘ναι το ταξίδι και απροδίκαστο

τα κύματα οχτροί των καραβιών μας.

Οι αγέρηδες ενάντιοι στη ρώτα μας

κι η κούραση φονιάς πίστης κι ελπίδας.

Του δρόμου συμφορά μας πιο τρανή

σαν χάθηκαν οι χάρτες κι οι πυξίδες

κι εκεί στου πέλαου τα βάθη τ’ αχανή

πολλές Ιθάκες γέννησε της άγνοιας η ομίχλη.

Δεξιά – ζερβά, βοριά – νοτιά

στου ήλιου έμπα κι έβγα

καθένας έκραζε πως έβλεπε καπνό

καθένας έλεγε πως βλέπει την Ιθάκη.

Της σύγχυσης θυσία τα πληρώματα

κι οι καπετάνιοι από άγνοια δοξασμένοι.

Δεν κλαίμε αυτούς που αγριοπερίστερα γινήκανε

να δείξουνε το δρόμο στο καράβι

και τσακίστηκαν

ούτε για κείνους

που η σκύλα ή Χάρυβδη μας άρπαξαν

κι όσους τα κύματα παλεύοντας χαθήκαν.

Κλαίμε για κείνους

που τα βόδια ζήλεψαν τ’ Απόλλωνα

και πήγαμε χαμένοι – τι ντροπή τους.

Κλαίμε για κείνους

που στης Κίρκης το αγκάλιασμα

σαν θάρρεψε πως βρήκε την Ιθάκη

ο οδηγητής μας,

τα χέρια σταύρωσαν,

κι’ αφήσαν το καράβι ακυβέρνητο

στην προσταγή οι άβουλοι μονάχα μαθημένοι.

Κλαίμε για κείνους που στη χώρα του λωτού

σαν βρήκανε κρεβάτι και κρασί – τι άλλο θέλαν –

είναι ωραία όλα είπαν, ωϊμέ,

είναι ωραία όλα εδώ, για να ‘ναι Ιθάκη.

 

«Θα μου κάνεις τη χάρη, αφού θα βγεις για να πάρεις τις εξετάσεις σου, να πας και αυτό το δεματάκι στα ΕΛΤΑ, γιατί δεν προλαβαίνω;» με ρώτησε χθες η κόρη μου. «Φυσικά» της απάντησα, «αλλά όταν μεταφέρω ένα δέμα που δεν έχω φτιάξει εγώ, θέλω να γνωρίζω ποιο είναι το περιεχόμενο του» και ποιος ο παραλήπτης του». Ξίνισε λίγο: «Λες να είμαι στο κύκλωμα της κόκας και να σε χρησιμοποιώ ως βαποράκι;», αλλά τελικώς μου εξήγησε. «Είναι βρεφικά ρουχαλάκια για μια εγκυμονούσα που είναι ξεκρέμαστη. Μετέωρη. Αβοήθητη. Επί ξύλου κρεμάμενη. Επειδή εσύ και η γενιά σου φτιάξατε ένα …κράτος προνοίας –εδώ τα χείλη της σουφρώθηκαν αναλόγως- πραγματικά αξιοθαύμαστο. Να το χαίρεστε!!!»

Το δέμα θα κατέληγε στην Πάτρα. Παραλήπτης μια κοπέλα είκοσι ενός ετών, που είχε την ατυχία να μείνει έγκυος από κάποιον που –τι πρωτότυπο- δεν είχε καμία διάθεση να αναλάβει τις ευθύνες του. Και δυστυχώς, οι γονείς της, (υπάρχουν ακόμη τέτοιοι γονείς) αφού έκαναν φιλότιμες προσπάθειες μήπως καταφέρουν να προκαλέσουν …αποβολή, την εγκατέλειψαν αβοήθητη.

Όταν πια θα γεννήσει, η ελληνική πολιτεία, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη της, για την συνδρομή της στην αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας, που μας μαστίζει πλέον ως έθνος, θα της χορηγεί κάποιο μηνιαίο επίδομα, μερικών δεκάδων ευρώ. Για την ώρα αντιμετωπίζει μια κατάσταση που μόνον ως εφιαλτική μπορεί να χαρακτηρισθεί. Όντας σπουδάστρια σε ένα εργαστήριο θεατρικών σπουδών του ΔΗΠΕΘΕ, μη αναγνωριζόμενο από το υπουργείο Παιδείας, δεν έχει καν την ασφαλιστική κάλυψη που έχουν οι σπουδαστές των ΤΕΙ. Ούτε καν το φοιτητικό «πάσο» για τις μετακινήσεις της. Πόσο μάλλον για περίθαλψη.

«Τι άλλο θέλεις να σου πω για να καταλάβεις τον όρο ξεκρέμαστη;» με ρώτησε η κόρη μου, που είχε πληροφορηθεί για την περίπτωση της κοπέλας από μια συμφοιτήτρια της στο πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, στη Σπάρτη.

Τι άλλο να μου έλεγε δηλαδή; Και τι να της απαντούσα εγώ; Για τους αγώνες μας, για την «κοινωνική αλλαγή», που πήγαν χαμένοι; Για την σημερινή «κυβερνώσα αριστερα» που ξηλώνει, κατά πρόθυμη ανταπόκριση στις υπαγόρευσης των δανειστών, το κοινωνικό κράτος που οικοδομήθηκε από …δεξιές και κεντροαριστερές κυβερνήσεις;

Έκανα απλώς τον μεταφορέα, ελπίζοντας η γενιά των παιδιών μου να αποδειχθεί καλύτερη από την δική μας.

 

Ένας από τους πιο γνωστούς, όχι μόνον στην ελληνική κοινωνία, αλλά και διεθνώς, μύθους του Αισώπου, είναι εκείνος με την αλεπού. Η όποια, αν και πεινασμένη, όταν διαπίστωσε ότι δεν μπορούσε να φτάσει τα ωραία τσαμπιά με τα λαχταριστά σταφύλια, για να τα γευθεί, αποφάνθηκε ότι είναι …αγουρίδες. Και αποχώρησε μεγαλοπρεπώς, με την ουρά της αναπεπταμένη, για να μην παραδεχθεί την ήττα της: Ἀλώπηξ λιμώττουσα, ὡς ἐθεάσατο ἀπό τινος ἀναδενδράδος βότρυας κρεμαμένους, ἠβουλήθη αὐτῶν περιγενέσθαι καὶ οὐκ ἠδύνατο. Ἀπαλλαττομένη δὲ πρὸς ἑαυτὴν εἶπεν· "Ὄμφακές εἰσιν."

 

 

Αυτό ακριβώς κάνει τώρα και ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με τα …τσαμπιά του ζεστού χρήματος τους προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Του διεθνούς καταγεγραμμένου ως «φθηνού χρήματος του Μάριο Ντράγκι». Από το οποίο επωφελήθηκαν όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ειδικότερον της Ευρωζώνης. Ενώ εμείς, την ώρα που έβρεχε φθηνό χρήμα, κρατούσαμε και κρατάμε, ακόμη, αλεξιβρόχια.

Κάνει λοιπόν άλλη μια κωλοτούμπα, ο Αλέξης Τσίπρας. Ο ίδιος που προσδιόριζε ως προσδοκώμενο κέρδος, από την επιτυχή έκβαση της δεύτερης αξιολόγησης, την συμμετοχή της χωράς μας στο, επισήμως λεγόμενο, «πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ». Μιλώντας, τώρα, στο αμερικανικό δίκτυο CNBC, αποφαίνεται ότι «δεν είναι τόσο κρίσιμης σημασίας για εμάς, όπως πιστεύαμε πριν».

Και εμφανίζει τις πρότερες προσδοκίες της κυβέρνησης του ως μια ακόμη …αυταπάτη: «Η εκτίμησή μας, πριν από τη δεύτερη αξιολόγηση, ήταν ότι το QE (πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης) αποτελούσε κλειδί προκειμένου να έχουμε πρόσβαση στην αγορά, αλλά αυτό δεν ήταν αλήθεια. Οι εξελίξεις έδειξαν ότι δεν ήταν προϋπόθεση. Για εμάς, δεν υπάρχει ο στόχος να έχουμε πρόσβαση στο QE πριν από το τέλος του προγράμματος».

Ό εστί μεθερμηνευόμενον «όμφακες εισίν». Δεν φταίει αυτή η κυβέρνηση. Δεν φταίει αυτό το κόμμα που ανέτρεψε το 2014 την πορεία προς την τότε δεύτερη αξιολόγηση, οπότε θα είχαμε ενταχθεί από το 2015 στο πρόγραμμα του φθηνού χρήματος,. Δεν φταίνε τα ανερμάτιστα «παίγνια» της Βαρουφάκειας περιόδου. Ούτε το δημοψήφισμα-μαϊμού, δια του οποίου κατοχυρώθηκε διεθνώς ως αμιγώς ελληνικό …προϊόν προστατευόμενης προελεύσεως (ΠΟΠ), η «κωλοτούμπα» ως πολιτική πρακτική. Απλώς το χρήμα του σενιόρου Ντράγκι μεταλλάσσεται τώρα σε …αγουρίδες.

Καταγράψτε λοιπόν άλλη μία κωλοτούμπα. Και έχετε υπομονή να καταγράψετε και τις επόμενες.

 

Εδώ είναι ο τόπος που καταφέρνουμε να τα γελοιοποιήσουμε, με τις υπερβολές και τους μιμητισμούς μας, όλα. Από τα διάφορα κινήματα ως τις ιδεολογίες. Και από τους νόμους ως τις διαδικασίες εφαρμογής τους. Κλασσικό παράδειγμα αυτό που συμβαίνει με την υποτιθέμενη προστασία των προσωπικών δεδομένων. Η όποια κατέληξε να είναι ασπίδα προστασίας εγκληματιών. Βιαστών, δολοφόνων, ναρκεμπόρων, απατεώνων. Ενώ από την άλλη λειτουργεί ως μηχανισμός ύπουλου διασυρμού αθώων.

Μπαίνοντας στο διαδίκτυο, μπορείτε να δείτε τα ταμπλόιντ της Βρετανίας. Από όπου ξεκίνησε η εφαρμογή κάποιων κανόνων δεοντολογίας, για να αποφεύγεται η διαπόμπευση ανθρώπων, που μπορεί μεν να κατηγορούνται για κάποιο αδίκημα, αλλά, ως την τελεσίδικη καταδίκη τους, έχουν υπέρ αυτών το τεκμήριο της αθωότητας. Ε, όταν πρόκειται για στυγερά εγκλήματα, θα δείτε ,στα πρωτοσέλιδα τους, και την φωτογραφία και τα πλήρη στοιχεία του δράστη ή των δραστών. Διότι αυτό επιτάσσει το ύψιστο συμφέρον. Η προστασία τους της κοινωνίας. Που πρέπει να γνωρίζει και να αναγνωρίζει πρόσωπα που ενδεχομένως έχουν διαπράξει και άλλα εγκλήματα, περάν αυτών για τα όποια έχουν συλληφθεί.

Εδώ βιώνουμε μια φαρσοκωμωδία, η όποια τελικώς έχει πολλές παρενέργειες. Με αυτές τις περιγραφές «αρχηγός του κυκλώματος εμπορίας της κοκαΐνης είναι γνωστός επιχειρηματίας της νύκτας», και στο κύκλωμα μετέχουν «γνωστός παρουσιαστής» , ή «νεαρά που εμφανίζεται σε τηλεοπτικές εκπομπές» και «40χρονη σύζυγος βιομηχάνου», «τραγουδίστρια», ή «ποδοσφαιριστής μεγάλης ομάδας», γίνεται τελικώς το …όποιον πάρει ο χάρος του κουτσομπολιού.

Ενώ στη δικογραφία, για το Κολωνακιώτικο κύκλωμα διακίνησης της κοκαΐνης, αναφέρονται λεπτομερώς, ονόματα, διευθύνσεις και ιδιότητες των εμπλεκομένων, αλλά και διαχωρίζεται ο βαθμός εμπλοκής εκάστου και εκάστης, στα μέσα ενημέρωσης επιτρέπεται μόνο να …περιγραφούν τα πρόσωπα. Έτσι ώστε να καθίστανται, για το κοινό, ύποπτοι όλοι οι «παρουσιαστές», «μοντέλα», τραγουδιστές», ποδοσφαιριστές και λοιποί …περιγραφόμενοι.

Συνελήφθη μια δίκη μας κοπέλα, η Ειρήνη από τη Λέσβο, στο Χονγκ-Κόνγκ. Και η σύλληψη της μεταδόθηκε, σε όλο τον κόσμο, όχι μόνο με φωτογραφίες της, με τα στοιχεία της, αλλά και με κινηματογραφική λήψη. Εδώ κρύβουμε το πρόσωπο και τα στοιχεία της. Λες και δεν πρόκειται να γίνουν γνωστά στον περίγυρο της. Ελληνική φαρσοκωμωδία. Τροφή για κουτσομπολιό. Και για λάσπη επί ανυπόπτων. Χωρίς να προστατεύεται η κοινωνία.

Ε, καιρός να αλλάξει η σχετική νομοθεσία.

 

Φόρτωση περισσότερων