skitso

Η στήλη “Καλημέρα κ. Πρόεδρε” ξεκίνησε να δημοσιεύεται στην “Ελευθεροτυπία” στις 16 Ιανουαρίου του 1984 και απευθυνόταν στον τότε πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου, αν και συχνότατα εκείνος ήταν η “πεθερά” για να τα “ακούνε” κάθε λογής “νύφες”. Από τους υπουργούς και τα στελέχη του “Κινήματος”, ως τους τοπικούς άρχοντες, τους επαγγελματίες εργατοπατέρες και τους συνήθεις δυνάστες των πολιτών, τους γραφειοκράτες. Αγαπήθηκε τόσο, ώστε ανέβασε την κυκλοφορία της εφημερίδας κατά δέκα έξη χιλιάδες φύλλα κατά μέσο όρο. Τιμήθηκε με το βραβείο δημοσιογραφίας και με συχνές αναφορές του περιεχομένου της από τους πολιτικούς ηγέτες, στη Βουλή.

Από το 1991 “μεταφέρθηκε” στον ημερήσιο περιφερειακό τύπο, οπού εξακολουθεί να δημοσιεύεται ως σήμερα.

 

Ακούς από τηλεοράσεως τον κυβερνητικό εκπρόσωπο αυτής της «αριστερής» κυβέρνησης. Τον καλοσπουδαγμένο Δημήτρη Τζανακόπουλο. Που προβάλλει εαυτόν ως «λαϊκό παιδί», επειδή, λέει, έμεινε και δυο χρόνια στο Αιγάλεω. Και νομίζεις ότι ξαναζείς την «Φάρμα των ζώων». Αυτό το αριστούργημα του Τζορτζ Όργουελ. Το τόσο προφητικό για την εξέλιξη των εν εξουσία πρώην «αγωνιστών», όταν πια γίνονται καθεστηκυία τάξη. Και πρέπει, πάση θυσία, να προστατεύσουν την εξουσία τους.

Όταν τα ζώα επαναστάτησαν και ανέλαβαν την αυτοδιαχείριση της φάρμας τους, ψήφισαν και μια διακήρυξη για τα δικαιώματα τους. Ξεκινώντας από την αρχή «όλα τα ζώα είναι μεταξύ τους ίσα».

Τα πράγματα άλλαξαν όμως όταν στην κορυφή της εξουσίας εδραιώθηκε το πονηρό γουρούνι. Έχοντας στήσει έναν μηχανισμό από πιστά σκυλιά, που κατασπάρασσαν όποιο άλλο ζωντανό τολμούσε να έχει άποψη. (Ήταν μια ευθεία βολή του συγγραφέα, που ήταν από τους πρωτοπόρους της βρετανικής Αριστεράς στην εποχή του, κατά του σταλινικού καθεστώτος).

Τότε λοιπόν το «όλα τα ζώα είναι ίσα», υπέστη μια ελαφρά τροποποίηση, με την προσθήκη της φράσης «αλλά μερικά είναι πιο ίσα από τα άλλα». Με την όποια ο συγγραφέας περιέγραφε την επιβολή της κομματικής νομενκλατούρας, στις κοινωνίες των χωρών του «υπαρκτού σοσιαλισμού».

Τώρα λοιπόν παρακολουθούμε μια «αριστερή» κυβέρνηση να συναγωνίζεται την ευρηματικότητα του Όργουελ. Πορεύθηκαν προς την εξουσία με το σύνθημα «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη». Με τον ηγέτη τους, Αλέξη Τσίπρα να συναγωνίζεται τον σοφό Αθηναίο νομοθέτη Σόλωνα, υποσχόμενος στους καθημαγμένους ...σεισάχθεια, σε αντιδιαστολή με τους «κακούς» που κυβερνούσαν τότε:

«Αυτοί λένε πλειστηριασμούς, εμείς λέμε σεισάχθεια». Αλλά τώρα, αλλάζουν τροπάριο. Και ο Τζανακόπουλος μας ενημερώνει: «Κανένα λαϊκό σπίτι στα χέρια τραπεζίτη».

Με την οργουελική προσθήκη του όρου «λαϊκό», ...καθάρισαν. Απομένει να μάθουμε τι ακριβώς εννοούν ως «λαϊκό σπίτι». Διότι από τους πρώτους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς φάνηκε καθαρότατα, ότι εκπλειστηριάζονται πρώτες κατοικίες αναξιοπαθούντων. Όχι στην Εκάλη, αλλά στην Καλάθια και την Νίκαια, κατ’ εξοχήν εργατικές περιοχές. Με πιο χαρακτηριστική την περίπτωση μιας χήρας, με δυο ορφανά, που αδυνατεί να εξυπηρετήσει το δάνειο που είχε λάβει ο μακαρίτης σύζυγος της.

Οι Τζανακόπουλοι, όλων των εποχών και όλων των αποχρώσεων, αυτή την αποστολή έχουν. Να κάνουν το μαύρο άσπρο. Δικαιολογώντας τα αδικαιολόγητα. Το ερώτημα είναι ως πότε θα υπάρχουν αφελείς να τους πιστεύουν.

 

Διερωτώμαι αν αντιλαμβάνεσθε κ. Πρόεδρε το μέγεθος του ευρωπαϊκού εξευτελισμού που υφίσταται η κυβέρνηση σας. Την πλήρη γελοιοποίηση του «αξιώματος» που προβάλλετε, εσείς και τα παπαγαλάκια σας, ότι τάχα διαθέτετε το «ηθικό πλεονέκτημα».

Από τη μια πλευρά εσείς, ο υποτίθεται ευαίσθητος για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα εγκλήματα πολέμου, «αριστερός». Να υπογράφετε, δια χειρός του συνεταίρου σας, Πάνου Καμμένου, αν μη τι άλλο περίεργες, ως προς τις διαδικασίες και την διαφάνεια τους, συμφωνίες, για πώληση πολεμικού υλικού στα Σαουδική Αραβία. Και, πλην μετρημένων στα δάκτυλα βουλευτών και κομματικών στελεχών σας, όλοι οι άλλοι «αριστεροί» και «ριζοσπάστες» του κόμματος σας, να σας χειροκροτούν ενθουσιωδώς.

Από την άλλη, σύσσωμο σχεδόν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με μοναδική εξαίρεση τους ευρωβουλευτές της Άκρας Δεξιάς να υπερψηφίζει, ένα ακόμη ψήφισμα καταδίκης των εγκλημάτων της Σαουδικής Αραβίας και των συμμάχων της, εις βάρος του λαού της Υεμένης. Δηλαδή μια αυτοπροβαλλόμενη ως «αριστερή» ελληνική κυβέρνηση, να συμπλέει με νεοφασιστικά και άλλα ακροδεξιά στοιχεία του ευρωπαϊκού πολίτικου φάσματος, καθώς συναλλάσσεται με τους σφαγείς για να τους εξοπλίσει. Έχοντας απέναντι της, όχι μόνον το σύνολο της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, τους Σοσιαλιστές, Σοσιαλδημοκράτες και Κομμουνιστές της Ευρωβουλής, αλλά ακόμη και τους συντηρητικούς Χριστιανοδημοκράτες και άλλους Κεντροδεξιούς του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, τους Φιλελευθέρους και τους Πράσινους.

                                                                                                                                                              

Τώρα, την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενοι, εσείς και ο ακροδεξιός εταίρος σας, θα υποχρεωθείτε να σχίσετε τα προσύμφωνα που υπογράψατε με τον έμπορο όπλων Βασίλη Παπαδόπουλο. Και θα παριστάνετε ότι τάχα δεν γνωρίζατε. Ενώ γνωρίζατε πολύ καλά. Όχι από εκείνα που μεταδίδουν τα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Αλλά από το ίδιο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Διότι το χθεσινό ψήφισμα που προσυπέγραφαν και οι ευρωβουλευτές σας Παπαδημούλης και Κούνεβα, δεν ήταν ούτε το μοναδικό ούτε καν το πρώτο.

Είχαν προηγηθεί δυο ανάλογα ψηφίσματα: Στις 25 Φεβρουάριου του 2016 και στις 14 Ιουνίου 2017. Τα όποια γράψατε στα πέλματα των στρατιωτικών αρβυλών του Καμμένου. Μόνο και μόνο επειδή ο εν λόγω Παπαδόπουλος ανήκει στα «νέα τζάκια» που κτίζετε. Ως συνεργάτης του Ιβάν Σαββίδη, ο οποίος σας προσφέρει την δυνατότητα να αποκτήσετε και τηλεόραση, αγοράζοντας από τον Βρυώνη το «Ε» και μια ακόμη φιλοκυβερνητική εφημερίδα, αγοράζοντας το «Έθνος».

                                                                                                                       

Ωραίες συναλλαγές, υπό το πνεύμα του …ηθικού πλεονεκτήματος.

 

Τι μάθαμε, από συζήτηση, για την πώληση βλημάτων στους Σαουδάραβες; Εκείνο που, κάθε πολίτης, θεωρούσε απολύτως βέβαιο. Ότι «έχει λάκκο η φάβα». Ότι, ως είθισται, ιδίως δε όταν πρόκειται για συναλλαγές αυταρχικών και τριτοκοσμικών καθεστώτων, όπως εκείνα της Μέσης Ανατολής, ένθα το «παζάρι» και η «μίζα» είναι βαθιά ριζωμένες συνήθειες, και στην υπόθεση αυτή υπάρχουν μεσάζοντες.

Θα περάσουν ενδεχομένως πολλά χρόνια για να μάθουμε, εφόσον βεβαίως η συμφωνία του Καμμένου με τον ...εκπρόσωπο της Σαουδικής Αραβίας, Βασίλειο Παπαδόπουλο, υλοποιηθεί, αν ο συγκεκριμένος μεσολαβητής, ήταν ένας ...μοναχοφαγάς. Αν δηλαδή ό,τι απεκόμισε από αυτή την παροχή των υπηρεσιών του, το κράτησε ολόκληρο για τον εαυτό του, ή αν, όπως είναι καθιερωμένο σε τέτοιες περιπτώσεις, έδωσε, σε οποιονδήποτε, το «δωράκι» του.

Μην ξεχνάμε ότι για να φτάσει ο Τσοχατζόπουλος να καθίσει στο σκαμνί και να πάει φυλακή, χρειάσθηκαν αρκετά χρόνια. Πρωτίστως δε να χάσει την βουλευτική ασυλία του και να περιέλθει στην αρμοδιότητα των φυσικών δικαστών. Διότι οι ...πολιτικοί «δικαστές», όταν είχε συσταθεί, μια ακόμη «εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή», τον είχαν απαλλάξει πάσης κατηγορίας. Τον απέδωσαν «λευκό» στην κοινωνία. Αλλά η κοινωνία, οι πολίτες, δεν το κατάπιαν. Και ο παρά μια ψήφο πρωθυπουργός, δεν βγήκε καν βουλευτής. Οπότε τον τσίμπησαν οι ανακριτές.

Εκείνο λοιπόν, το μοναδικό «νέο», που μάθαμε από τον πρωθυπουργό, που πήρε επάνω του τον Καμμένο, εις εφαρμογήν του «κράτα με να σε κρατώ», ...για να μείνουμε στις καρέκλες μας, είναι ακριβώς η επιβεβαίωση του ότι, και στην συγκεκριμένη περίπτωση, υπάρχει πόλεμος μεσαζόντων. Οι οποίοι βεβαίως δεν σκοτώνονται να προσφέρουν υπηρεσίες, για την ψυχή των αποθαμένων τους.

Αυτή ήταν η μόνη αποκάλυψη του κ. Τσίπρα. Ότι για την δουλειά αυτή ενδιαφερόταν και άλλος μεσάζοντας. Κάποιος Σφακιανάκης από την Κρήτη. Με τον υπαινιγμό ότι με τον εν λόγω «έπαιζε» ο πρεσβευτής μας στο Ριάντ. Επιβεβαίωσε δηλαδή ότι για την προμήθεια αυτή υπάρχει μίζα. Που διεκδικούν μεσάζοντες. Εκπροσωπούντες διαφορετικά μέλη, από τα αναρίθμητα, της βασιλικής οικογένειας των Σαούντ. Μερικά των όποιων, κρατούνται ήδη για διαφθορά.

Όσοι περιμένατε από έναν «αριστερό» πρωθυπουργό να πιάσει την «πάσα», του δικού του βουλευτή Νίκου Φίλη, και να ανακοινώσει «δεν πουλάμε όπλα στους δολοφόνους του λαού της Υεμένης», χάσατε. Τα θύματα σφαγών δεν έχουν να δώσουν τίποτε.

Τι μάθαμε, από συζήτηση, για την πώληση βλημάτων στους Σαουδάραβες; Εκείνο που, κάθε πολίτης, θεωρούσε απολύτως βέβαιο. Ότι «έχει λάκκο η φάβα». Ότι, ως είθισται, ιδίως δε όταν πρόκειται για συναλλαγές αυταρχικών και τριτοκοσμικών καθεστώτων, όπως εκείνα της Μέσης Ανατολής, ένθα το «παζάρι» και η «μίζα» είναι βαθιά ριζωμένες συνήθειες, και στην υπόθεση αυτή υπάρχουν μεσάζοντες.

Θα περάσουν ενδεχομένως πολλά χρόνια για να μάθουμε, εφόσον βεβαίως η συμφωνία του Καμμένου με τον …εκπρόσωπο της Σαουδικής Αραβίας, Βασίλειο Παπαδόπουλο, υλοποιηθεί, αν ο συγκεκριμένος μεσολαβητής, ήταν ένας …μοναχοφαγάς. Αν δηλαδή ό,τι απεκόμισε από αυτή την παροχή των υπηρεσιών του, το κράτησε ολόκληρο για τον εαυτό του, ή αν, όπως είναι καθιερωμένο σε τέτοιες περιπτώσεις, έδωσε, σε οποιονδήποτε, το «δωράκι» του.

Μην ξεχνάμε ότι για να φτάσει ο Τσοχατζόπουλος να καθίσει στο σκαμνί και να πάει φυλακή, χρειάσθηκαν αρκετά χρόνια. Πρωτίστως δε να χάσει την βουλευτική ασυλία του και να περιέλθει στην αρμοδιότητα των φυσικών δικαστών. Διότι οι …πολιτικοί «δικαστές», όταν είχε συσταθεί, μια ακόμη «εξεταστική των πραγμάτων επιτροπή», τον είχαν απαλλάξει πάσης κατηγορίας. Τον απέδωσαν «λευκό» στην κοινωνία. Αλλά η κοινωνία, οι πολίτες, δεν το κατάπιαν. Και ο παρά μια ψήφο πρωθυπουργός, δεν βγήκε καν βουλευτής. Οπότε τον τσίμπησαν οι ανακριτές.

Εκείνο λοιπόν, το μοναδικό «νέο», που μάθαμε από τον πρωθυπουργό, που πήρε επάνω του τον Καμμένο, εις εφαρμογήν του «κράτα με να σε κρατώ», …για να μείνουμε στις καρέκλες μας, είναι ακριβώς η επιβεβαίωση του ότι, και στην συγκεκριμένη περίπτωση, υπάρχει πόλεμος μεσαζόντων. Οι οποίοι βεβαίως δεν σκοτώνονται να προσφέρουν υπηρεσίες, για την ψυχή των αποθαμένων τους.

Αυτή ήταν η μόνη αποκάλυψη του κ. Τσίπρα. Ότι για την δουλειά αυτή ενδιαφερόταν και άλλος μεσάζοντας. Κάποιος Σφακιανάκης από την Κρήτη. Με τον υπαινιγμό ότι με τον εν λόγω «έπαιζε» ο πρεσβευτής μας στο Ριάντ. Επιβεβαίωσε δηλαδή ότι για την προμήθεια αυτή υπάρχει μίζα. Που διεκδικούν μεσάζοντες. Εκπροσωπούντες διαφορετικά μέλη, από τα αναρίθμητα, της βασιλικής οικογένειας των Σαούντ. Μερικά των όποιων, κρατούνται ήδη για διαφθορά.

Όσοι περιμένατε από έναν «αριστερό» πρωθυπουργό να πιάσει την «πάσα», του δικού του βουλευτή Νίκου Φίλη, και να ανακοινώσει «δεν πουλάμε όπλα στους δολοφόνους του λαού της Υεμένης», χάσατε. Τα θύματα σφαγών δεν έχουν να δώσουν τίποτε.

 

Κινδυνεύεις να καταντήσεις γραφικός, όταν, κάθε τόσο, αναγκάζεσαι να θυμίζεις τι έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ και ο ηγέτης του, Αλέξης Τσίπρας, συγκρίνοντας το με αυτά που εφαρμόζει σήμερα στην πράξη. Να καταγράφεις, κάθε τόσο, και μία κωλοτούμπα. Αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Και δεν επιτρέπεται να συνδράμει κανείς οποιαδήποτε τάση κοινωνικής και πολιτικής αμνησίας.

Οι κατά ΣΥΡΙΖΑ «νεοφιλελεύθερες» κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας (από τις ήμερες του Κώστα Καραμανλή) και του ΠΑΣΟΚ (επί Γιώργου Παπανδρέου), αλλά και η …ξορκισμένη, κατά τους σημερινούς «αριστερούς» εξουσιαστές, «συγκυβέρνηση» των Σαμαρά - Βενιζέλου, είχαν παγώσει του πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας. Ο δε ΣΥΡΙΖΑ πορευόταν, όλα αυτά τα χρόνια, με το γνωστό σύνθημα «κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη». Και όχι μόνον η πρώτη κατοικία.

Από την Τετάρτη, άρχισε η μεγάλη ηλεκτρονική κωλοτούμπα. Οι πλειστηριασμοί γίνονται χωρίς φυσικές παρουσίες, ώστε να παρακαμφθεί η δράση εκείνων που, όντας επί έτη εκπαιδευμένοι από τον ΣΥΡΙΖΑ, πατέρα του κινήματος «Δεν Πληρώνω», ως «ακτιβιστές», εισέβαλαν και ματαίωναν τις διαδικασίες των πλειστηριασμών.

Είναι αλήθεια ότι τα «κόκκινα δάνεια» είναι πληγή. Όχι μόνο για τις τράπεζες. Αλλά και για την οικονομία γενικότερα. Διότι δεν επιτρέπουν στο τραπεζικό σύστημα να εκταμιεύσει νέα δάνεια για την στήριξη της επιχειρηματικότητας. Όπως είναι αλήθεια ότι υπάρχουν «στρατηγικοί κακοπληρωτές». Οι οποίοι, ενώ έχουν περιουσία, εκμεταλλεύθηκαν το καθεστώς προστασίας των ακινήτων και δεν πλήρωναν για τα θαλασσοδάνεια τους.

Είναι όμως επίσης αλήθεια ότι οι φορολογούμενοι, συνολικώς, αλλά και οι συνεπείς δανειολήπτες ειδικώς, έχουν καταβάλλει μέχρι σήμερα τεράστιο κόστος για να λειτουργούν οι τράπεζες: Θυμηθείτε τα 45 δισ. φια την ανακεφαλαίωση των τραπεζών, που χρεώθηκε ο ελληνικός λαός. Προσθέστε άλλα, 15 δισ. έμμεσης κεφαλαιακής ενίσχυσης μέσω φοροελαφρύνσεων που δόθηκαν στις τράπεζες για να μπορέσουν να «εξυγιανθούν».

Τώρα, προκειμένου να πάρει η κυβέρνηση το «χαρτί» της τρίτης αξιολόγησης, πρέπει να μπουν στα ταμεία των τραπεζών, ως το τέλος του έτους, 2,5 δις από τους πλειστηριασμούς. Και πολλά περισσότερα το 2018. Οπότε, επειδή οι μεγαλόσχημοι οφειλέτες έχουν φροντίσει να βγάλουν τα προσωπικά τους κεφάλαια στο εξωτερικό, αφήνοντας για κατάσχεση μόνο τίποτε κουφάρια επιχειρήσεων, θα την πληρώσουν πάλι οι μικρομεσαίοι. Έτσι, λόγω «αριστερής» …κοινωνικής δικαιοσύνης.

Είναι καιρός να συνέλθουν και οι πολίτες, όσοι στήριξαν αυτή την εξουσία, από τις δικές τους «αυταπάτες».

 

 

Αν πιστέψει κανείς τις διαφημίσεις, ιδίως τις τηλεοπτικές, αρκεί να επιλέξει εκείνο το προϊόν, ή την άλλη υπηρεσία, ώστε να καταστεί, αυτομάτως, ένας ευτυχισμένος άνθρωπος που πετά στα σύννεφα. Υπό τους ήχους βεβαίως του «μπιτάτου» κομματιού, που επενδύει ηχητικώς το τηλεοπτικό μήνυμα. Είτε να γίνει, ακόμη και ο Κουασιμόδος, ένα ιδανικός εραστής που θα τον κυνηγούν όλες οι γυναίκες πασών των ηλικιών. Είτε να επισκιάσουν, οι γυναίκες καταναλώτριες, την γοητεία της Ούμα Θέρμαν, η της Σκάρλετ Γιόχανσον, με την όποια ονειρεύεται να βγει για ποτό Ευκλείδης Τσακαλώτος.

Αλλά, την ίδια λογική των εμπορικών διαφημίσεων, δηλαδή το «όσο μεγαλύτερη η υπερβολή, ακόμη και το ψέμα, τόσο ευκολότερα θα πιάσει τόπο», ακολουθούν, συχνότατα, και τα πολιτικά μας μηνύματα.

Περιμένοντας να παρακολουθήσω την συζήτηση για την υπόθεση της πώλησης όπλων στους σφαγείς της Σαουδικής Αραβίας, από τον τηλεοπτικό δίαυλο της Βουλής, είδα και ένα διαφημιστικό μήνυμα της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας. Για το πώς μπορούμε, με την πρόληψη και την ύπαρξη ολοκληρωμένων σχεδίων δράσης, να μειώσουμε τις συνέπειες από τις καταστροφές. Είτε πρόκειται για φυσικά φαινόμενα, όπως καταιγίδες, πλημμύρες, κατολισθήσεις, σεισμούς, παγετούς κλπ, είτε για ατυχήματα και δυστυχήματα που έχουν «ανθρωπογενή αίτια».

Την ίδια ημέρα είχε βρεθεί, κάτω από τις λάσπες, δίπλα στο μοιραίο αμαξοστάσιο, που παρανόμως είχε κτισθεί πάνω στο φυσικό ρέμα απορροής των ομβρίων υδάτων, ένα ακόμη, το εικοστό δεύτερο θύμα. Ο 70χρονος κυνηγός. Ενώ ο αριθμός των θυμάτων ανέβαινε στα 23, καθώς υπέκυπτε και η 85χρονη γυναίκα που νοσηλευόταν στο Θριάσιο νοσοκομείο, βαρύτατα τραυματισμένη, από την πρώτη ημέρα της θεομηνίας που έπληξε την Μάνδρα.

Ασφαλώς διερωτάσθε τι έκανε η διαφημιζόμενη Γενική Γραμματεία, είτε τώρα, στα χρόνια αυτής της κυβέρνησης, είτε προηγουμένως, στα χρόνια που κυβερνούσαν άλλοι, ώστε να επιβεβαιώνει το διαφημιστικό της μήνυμα. Τα περί των μέτρων προλήψεως και ελαχιστοποιήσεως των συνεπειών από τις φυσικές καταστροφές. Όπως, εν προκειμένω, οι πλημμύρες. Η απάντηση είναι, δυστυχώς πολύ απλή:

Ό,τι έκανε και η Περιφέρεια Αττικής και το Υπουργείο Υποδομών. Απολύτως τίποτε.

Εδώ, τώρα, υπερβάλλω κάπως και εγώ. Τι θα πει, «απολύτως τίποτε»; Μικρό πράγμα είναι μια τηλεοπτική διαφήμιση όπως αυτή; Αν την είχαν προβάλλει την παραμονή της θεομηνίας, προφανώς και θα φοβόταν η βροχή και θα ήταν πιο μαζεμένη. Δεν νομίζετε;

 

Φόρτωση περισσότερων