skitso

Η στήλη “Καλημέρα κ. Πρόεδρε” ξεκίνησε να δημοσιεύεται στην “Ελευθεροτυπία” στις 16 Ιανουαρίου του 1984 και απευθυνόταν στον τότε πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου, αν και συχνότατα εκείνος ήταν η “πεθερά” για να τα “ακούνε” κάθε λογής “νύφες”. Από τους υπουργούς και τα στελέχη του “Κινήματος”, ως τους τοπικούς άρχοντες, τους επαγγελματίες εργατοπατέρες και τους συνήθεις δυνάστες των πολιτών, τους γραφειοκράτες. Αγαπήθηκε τόσο, ώστε ανέβασε την κυκλοφορία της εφημερίδας κατά δέκα έξη χιλιάδες φύλλα κατά μέσο όρο. Τιμήθηκε με το βραβείο δημοσιογραφίας και με συχνές αναφορές του περιεχομένου της από τους πολιτικούς ηγέτες, στη Βουλή.

Από το 1991 “μεταφέρθηκε” στον ημερήσιο περιφερειακό τύπο, οπού εξακολουθεί να δημοσιεύεται ως σήμερα.

 

Σας άκουσα και σας διάβασα, κ. Μητσοτάκη. Και προσπαθώ να καταλάβω αν έχετε επίγνωση της πραγματικότητας, ή έχετε και εσείς τις …γαλάζιες αυταπάτες σας. Διότι με απλή λογική δεν μου βγαίνει ο λογαριασμός. Τα κουκιά είναι μετρημένα γαρ. Δεν καταλαβαίνω πώς θα καταφέρετε, από την μια να μειώσετε τους φόρους, άμεσους και έμμεσους, και από την άλλη να σας περισσεύουν και λεφτά ώστε να αυξήσετε τις κοινωνικές παροχές.

Ελπίζω η αισιοδοξία σας να στηρίζεται σε πιο χειροπιαστή και αποτελεσματική μέθοδο από αυτή που μας περιγράψατε και η όποια είχε δυο σκέλη. Εις αμφότερα των όποιων η βάση είναι τελείως έωλη.

Σκέλος πρώτο: Τα έσοδα θα αυξηθούν επειδή, οι σημερινοί φοροφυγάδες, όταν δουν να μειώνονται οι φόροι, θα εγκαταλείψουν το …εθνικό σπορ και θα σπεύσουν, πατείς με πατώ σε, να συνωθούνται στα δημόσια ταμεία να πληρώσουν. Τι είναι αυτό που σας κάνει να πιστεύετε ότι ο υδραυλικός μου, που έχει στο αίμα του τη φοροδιαφυγή και μας λέει «χωρίς απόδειξη πενήντα, με απόδειξη ογδόντα, γιατί έκτος από τον ΦΠΑ πρέπει να καλύψω και κάτι από τον φόρο εισοδήματος, για να μπορώ να σπουδάσω τα τρία παιδιά μου», θα αλλάξει «χούγια»;

Θα μπορούσα να κατανοήσω αν μας λέγατε ότι θα εφαρμόσετε κάποιο νέο πρόγραμμα δόσεων. Χωρίς παγίδες και ανατροπές όπως αυτές που έχει το ισχύον των εκατό δόσεων. Και με πραγματική απαλλαγή από όλες τις επιβαρύνσεις και τα πρόστιμα, για όσους είναι συνεπείς στις μηνιαίες καταβολές. Ώστε όλοι εκείνοι που θέλουν να είναι φορολογικώς εντάξει αλλά δεν μπορούν, λόγω αντικειμενικής αδυναμίας, να επωφεληθούν. Από αυτούς, πράγματι μπορείτε να εισπράξετε. Από τους άλλους δεν θέλω να σας πω τι θα πάρετε, γιατί δεν θα ήταν κόσμιο.

Σκέλος δεύτερο: Εκφράστε την βεβαιότητα ότι θα πείσετε τους δανειστές να αποδεχθούν αυτή την πολιτική σας. Το άκρον άωτον της αισιοδοξίας. Τον Σόιμπλε και τον Τόμσεν, που έφεραν τον Τσίπρα, με την ακροδεξιά τσόντα του, για να κάνει εκ του ασφαλούς τη «βρώμικη δουλειά», που την κάνει μια χαρά, τους ρωτήσατε;

Αν δεν συντρέξουν αυτές οι δυο παράμετροι, που θέσατε ως προϋποθέσεις επιτυχούς οικονομικής πολιτικής, ώστε να έχετε χρήματα για «κοινωνική δικαιοσύνη», τι θα μας πείτε; Ότι είχατε και εσείς «αυταπάτες»;

 

Όλοι φωνάζουν, με πρώτον τον αρχηγό της ΝΔ, να παραιτηθεί ο Κουρουμπλής. Επικεντρώνουν την κριτική τους στο ότι άργησε να αντιληφθεί την πραγματικότητα. Να αντιδράσει, πριν η καταστροφή του περιβάλλοντος φτάσει στις ωραιότερες παραλίες του Σαρωνικού. (Να κάνουμε και καμιά σπονδή στον Αίολο, διότι αν είχε αφήσει να πνεύσουν τίποτε ισχυροί βοριάδες, αν είχε εξαπολύσει κανέναν «στρατηγό Άνεμο», το μαζούτ θα έφτανε στις Κυκλάδες και τα παράλια της Πελοποννήσου).

Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω. Η μεγαλύτερη ευθύνη του Κουρουμπλή, του Σαντοριναίου, του Δρίτσα, που προηγήθηκε στο συγκεκριμένο υπουργείο, έγκειται στο πως έδωσαν την δυνατότητα να πλέει αυτό το σαπιοκάραβο. Και να μας «μοστράρει» ο πλοιοκτήτης του τα «πιστοποιητικά αξιοπλοΐας». Τέτοιας αξιοπλοΐας, ώστε κατάφερε να βυθισθεί, ενώ ήταν αραγμένο σε λιμάνι, εν απολύτω νηνεμία!!!

Κατά τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 417/2002 (άρθρο 4, παρ. 1), ένα πετρελαιοφόρο του 1972 πρέπει να έχει οδηγηθεί σε διάλυση. Και εδώ αρχίζουν τα κρίσιμα. Εξαιρούνται του ευρωπαϊκού κανονισμού και υπάγονται στην εθνική δικαιοδοσία, δηλαδή στην απόλυτη ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης και ειδικώς του υπουργείου Ναταλίας μόνον τα πετρελαιοφόρα που είναι χωρητικότητας κάτω των πέντε χιλιάδων τόνων, όπως το συγκεκριμένο.

Άρα, για τον αν κρινόταν, κατ’ έτος, αξιόπλοο ή …αξιόπνιχτο το συγκεκριμένο 42χρονο σκαρί, που ο έξυπνος ιδιοκτήτης του το είχε ανασφάλιστο, ήταν απόλυτη ευθύνη του υπουργείου. Και καλά, οι προηγούμενοι, που ήταν «υπηρέτες του κεφαλαίου», ήταν μέσα στην «ιδεολογία» τους να τα έχουν καλά με τους εφοπλιστές. Ο Δρίτσας και ο Κουρουμπλής, της «για πρώτη φορά Αριστεράς», που «δεν χαρίζεται στο κεφάλαιο», γιατί αποδέχονταν τέτοια χαρτιά «αξιοπλοΐας», με εισήγηση υπηρεσιακών παραγόντων, λαδωμένων ή ό,τι άλλο θέλετε, για ένα σκάφος που τα κατάφερε να τρυπήσει μόνο του και να βυθισθεί μέσα σε μισή ώρα;

Ναι, υπάρχουν τεράστιες ευθύνες για την ανέλεγκτη εξάπλωση της πετρελαιοκηλίδας. Που ασφαλώς βαρύνουν και τον Κουρουμπλή. Οι μεγαλύτερες όμως ευθύνες του αναφέρονται στην αρχική αιτία του κακού. Για το πώς το συγκεκριμένο, αλλά και πολλά άλλα σαπάκια «δεξαμενόπλοια», χωρίς διπλά κήτη, από αυτά που εφοδιάζουν καθημερινώς τα νησιά μας με καύσιμα, διαθέτουν, πιστοποιητικά «αξιοπλοΐας», ανάγνωθι πιστοποιητικά… αναξιοπιστίας του υπουργείου. Αλλά δεν περιμένω να έχει την ευαισθησία κανενός Μαυρογιαλούρου και να παραιτηθεί.

Έχει τον Τσίπρα. Τι να την κάνει και την …τσίπα;

 

Ο πολύς Πολάκης έχει άποψη επί παντός επιστητού. Και πετάγεται, όπως λέει ο λαός μας, «σαν πορδή», να σαχλιάσει τους πάντες και τα πάντα, ακόμη και με μαντινάδες. Από τα μεταλλεία χρυσού, ως τις εξελίξεις στην Κεντροαριστερά. Και από τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης ως τα θέματα εξωτερικής πολιτικής. Όταν όμως υπάρχουν διεθνείς εκθέσεις που δείχνουν ότι τα πράγματα, στον τομέα που εκείνος είναι υπεύθυνος, στο επίπεδο της δημόσιας υγείας, πάνε χειρότερα, τότε χάνει τη φωνή του. Επιλέγει το «κρείττον σιγάν».

Δημοσιεύθηκε και φέτος η ετήσια έκθεση για την κατάσταση και τις προοπτικές της υγείας σε 188 χώρες, με βάση ορισμένα σταθερά κριτήρια για την άσκηση προληπτικής πολιτικής, τις δυνατότητες εύκολης πρόσβασης των πολιτών στη δημόσια υγεία, την παιδική θνησιμότητα, ακόμη και την παιδική παχυσαρκία. Και γενικώς την «Βιώσιμη Ανάπτυξη» στον τομέα της υγείας. Έκθεση που συντάσσεται από επιστήμονες του Ινστιτούτου Μετρήσεων της Υγείας και Αξιολόγησης του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον στο Σιάτλ, χρηματοδοτείται από το Ίδρυμα Μπιλ & Μελίντα Γκέιτς και υποβάλλεται στον ΟΗΕ, στα πλαίσια της γενικής του συνέλευσης.

Στην προηγούμενη κατάταξη η Ελλάδα βρισκόταν στην εικοστή έκτη θέση. Στην τωρινή κατατάσσεται τεσσαρακοστή πρώτη. Υποχώρηση κατά δεκαπέντε θέσεις. Αλλά γι’ αυτό το αρνητικό «επίτευγμα», ο περί παντός λαλίστατος σύντροφος Πολάκης παραμένει …άλαλος. Ούτε μαντινάδες, ούτε συνθήματα. Εκτός αν …ξυπνήσει αργότερα και μας πει ότι πρόκειται για κάποια υπονομευτική δραστηριότητα, που στόχο έχει να πλήξει την «για πρώτη φορά Αριστερα» και άλλα ηχηρά παρόμοια, από αυτά που ευκόλως αραδιάζει.

Αλλά το θέμα δεν είναι μόνον ο Πολάκης. Γιατί δεν είναι δα και ο μοναδικός που «φυτρώνει εκεί που δεν τον σπέρνουν». Η πολυπραγμοσύνη και η ενασχόληση με αλλότρια, χαρακτηρίζει πολλούς. Και όχι μόνον από το τωρινό κυβερνητικό σχήμα.

Ετούτη η χώρα θα βρισκόταν, γενικώς, σε πολύ καλύτερη μοίρα, αν, όλοι μας, αφοσιωνόμαστε περισσότερο σε εκείνο που έχουμε αναλάβει να κάνουμε, σε εκείνο που γνωρίζουμε να κάνουμε, από όσο να κάνουμε τους έξυπνους απέναντι στους άλλους. Δυστυχώς, οι Πολάκηδες περισσεύουν και στον δημόσιο βίο μας και στον ιδιωτικό. Διό και το διαδίκτυο στην Ελλάδα έχει γίνει σαν τους τοίχους και τις πόρτες των κοινόχρηστων αφοδευτηρίων. Γέμει χυδαιότητας και «εξυπνάδων». Γιατί όχι, όταν αυτό το πνεύμα εκπορεύεται άνωθεν;

 

Γιατί γκρινιάζετε βρε άνθρωποι για την τεράστια οικολογική καταστροφή στο Σαρωνικό; Δεν έχετε συνειδητοποιήσει ότι αυτή η κυβέρνηση έχει θεϊκές δυνάμεις; Τι σημασία έχει τι λένε οι ειδικοί επιστήμονες του Πολυτεχνείου, του Πανεπιστημίου Αιγαίου, της Green Peace και άλλων οικολογικών φορέων; Εδώ, ο υφυπουργός Ναυτιλίας Νίκος Σαντορινιός μας λέει ότι όχι μόνον δεν πρέπει να ανησυχούμε, αλλά και να χαιρόμαστε, διότι θα βγούμε …κερδισμένοι:

«Πλήρως, αλλά πλήρως, καθαρότερες και από ότι ήτανε οι ακτές αυτές, κατά δήλωση της εταιρείας, θα είναι σε 20 ημέρες, όταν θα ολοκληρωθεί η απάντληση, όμως πιστεύω πως ήδη από το Σαββατοκύριακο θα είναι καλύτερη η εικόνα».

 

Αφού το λέει ο σύντροφος Σαντορινιός, έτσι θα είναι. Δεν έχει καμία σημασία το ότι οι Αμερικανοί, με ισχυρότερους εξοπλισμούς στη διάθεση τους και προηγμένη τεχνολογία και τεχνογνωσία, δεν έχουν, ακόμη, πάρα τα επτά χρόνια που έχουν περάσει, να καθαρίσουν πλήρως τον κόλπο του Μεξικού. Και καμία αξία αυτά για τα όποια προειδοποιούν οι ειδικοί, όπως ο αναπληρωτής καθηγητής του τμήματος Επιστημών της Θάλασσας, του Πανεπιστημίου Αιγαίου Στυλιανός Κατσανεβάκης.:

«Σε μεγάλα ατυχήματα περνάνε δεκαετίες για να επανέλθει το οικοσύστημα, όπως έγινε και στον κόλπο του Μεξικού με το Deepwater Horizon που μετά από 7 χρόνια δεν έχει ακόμα επανέλθει. Εδώ η ζημιά είναι μικρότερη, γίνονται εργασίες απορρύπανσης αλλά ακόμα και τα υλικά που χρησιμοποιούνται είναι εξίσου τοξικά. Χρειάζεται παρακολούθηση για τα επόμενα χρόνια».

 

Τι λέτε βρε τρελοί επιστήμονες; Για ποια χρόνια μιλάτε; Εδώ σε είκοσι μέρες οι ακτές του Σαρωνικού θα είναι καλύτερες από πριν. Οπότε αν θέλουμε να είναι καλύτερες από τώρα και οι υπόλοιπες ακτές μας, από το Αιγαίο ως το Ιόνιο, η καλύτερη μέθοδος είναι να τις γειώσουμε μαζούτ, για να έλθει μετά το …θαύμα. Να τις κάνουν ο Κουρουμπλής και ο Σαντορινιός, αγνώριστες. Διότι έτσι και μαζευτεί η πετρελαιοκηλίδα από την επιφάνεια της θάλασσας –σταθερή πολιτική του «όσα βλέπει η πεθερά»- ποιος …χέστηκε για το τι συμβαίνει στο βυθό όπου θα κατακάτσει το μαζούτ, μαζί με τα τοξικά απορρυπαντικά που χρησιμοποιούνται, επειδή οι υπουργοί δεν πρόλαβαν –απασχολημένοι να χειροκροτούν στη ΔΕΘ- να περιορίσουν, εγκαίρως, την διαφυγή του πετρελαίου;

Εγώ κάνω «μαύρο χιούμορ», ή αυτοί με τις δηλώσεις τους;

 

Η ελληνική οικονομία έχει ασφυκτική ανάγκη από επενδύσεις. Όπως κάθε οικονομία. Αλλά δεν βρισκόμαστε στην εποχή όταν και διεθνώς, αλλά ακόμη περισσότερο στην «Ψωροκώσταινα» της δεκαετίας του ‘50, όταν οι κυβερνήσεις έδιναν γην και ύδωρ, προκλητικά προνόμια για να εξασφαλίσουν μια επένδυση. Αδιαφορώντας για τις επιβαρύνσεις που θα προκαλούσε στο φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον, στην υγεία των κατοίκων και των εργαζομένων, σε άλλους τομείς τη οικονομίας όπως η γεωργία, η κτηνοτροφία, η αλιεία και η μελισσοκομεία.

Τότε η Ελλάδα, βγαίνοντας κατεστραμμένη από έναν πόλεμο και έναν εμφύλιο, δεν μπορούσε να εξασφαλίσει εργασία για τα παιδιά της, με αποτέλεσμα να υφίσταται την τεράστια αιμορραγία της μαζικής μετανάστευσης. Και οι κυβερνήσεις, δεξιές και κεντρώες, έδιναν άδειες για βαριές και ρυπογόνες βιομηχανίες, όπως χαλυβουργεία, ναυπηγεία, διυλιστήρια, ακόμη και σε έναν από τους φυσικώς ωραιότερους και αρχαιολογικώς σημαντικότερους κόλπους, όπως αυτός της Ελευσίνας, που καταστράφηκε πλήρως.

Έτσι ήλθε μια στρεβλή ανάπτυξη που οδήγησε σε μια άλλη καταστροφή. Στη δεκαετία του ’60, ιδίως δε στα χρόνια της δικτατορίας, με την άνθιση της αντιπαροχής, καταστράφηκε η ομορφιά, όχι μόνον της Αθήνας και του Πειραιά, αλλά και πολλών άλλων αστικών κέντρων. Ακόμη και χωριών.

Δυστυχώς, ως προς την οικονομία μας, επανήλθαμε στην εποχή της «Ψωροκώσταινας». Με το κράτος μας να επαιτεί δανεικά και τους πολίτες να εξαναγκάζονται και πάλι σε νέο κύμα μετανάστευσης. Όχι πια μόνον εργατικού δυναμικού, αλλά επιστημονικού και τεχνολογικού. Άρα έχουμε «ανάγκη και κόψιμο» για επενδύσεις. Είμαστε όμως εδώ και τέσσερις δεκαετίες μέλη της ενωμένης Ευρώπης. Που έχει κανόνες για την προστασία του περιβάλλοντος, για την αειφορία των επενδύσεων. Και αποκτήσαμε και δικούς μας.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να κριθεί και η επένδυση για την εξόρυξη στη Χαλκιδική. Με σεβασμό του εθνικού και κοινοτικού πλαισίου. Χωρίς υστερίες. Και χωρίς γελοιότητες. Διότι είναι γελοίο από τη μια ο πρωθυπουργός να αναζητά επενδυτές και από την άλλη η κυβέρνηση να εκφράζεται διά του ...Καρανίκα, που ως γραία καταριέται την εταιρία «Στα τσακίδια el dorado και να μην στεριώσεις πουθενά». Ούτε με ανάλογης ...σοβαρότητας δηλώσεις του έχοντος ανακηρυχθεί ως επί παντός αρμοδίου συντρόφου Πολάκη.

Μια τόσο σοβαρή υπόθεση, που αφορά και το ψωμί χιλιάδων ανθρώπων, δεν αντιμετωπίζεται με τέτοιες γελοιότητες.

 

Φόρτωση περισσότερων