skitso

Η στήλη “Καλημέρα κ. Πρόεδρε” ξεκίνησε να δημοσιεύεται στην “Ελευθεροτυπία” στις 16 Ιανουαρίου του 1984 και απευθυνόταν στον τότε πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου, αν και συχνότατα εκείνος ήταν η “πεθερά” για να τα “ακούνε” κάθε λογής “νύφες”. Από τους υπουργούς και τα στελέχη του “Κινήματος”, ως τους τοπικούς άρχοντες, τους επαγγελματίες εργατοπατέρες και τους συνήθεις δυνάστες των πολιτών, τους γραφειοκράτες. Αγαπήθηκε τόσο, ώστε ανέβασε την κυκλοφορία της εφημερίδας κατά δέκα έξη χιλιάδες φύλλα κατά μέσο όρο. Τιμήθηκε με το βραβείο δημοσιογραφίας και με συχνές αναφορές του περιεχομένου της από τους πολιτικούς ηγέτες, στη Βουλή.

Από το 1991 “μεταφέρθηκε” στον ημερήσιο περιφερειακό τύπο, οπού εξακολουθεί να δημοσιεύεται ως σήμερα.

 

Απλά πράγματα. Η κυβέρνηση κέρδισε χρόνο, αποδεχόμενη όλες τις αξιώσεις των δανειστών. Τις οποίες θα φέρει στη Βουλή προς ψήφιση, από τους βουλευτές του κυανέρυθρου «λόχου», που δεν έχουν άλλη επιλογή παρά να λένε, συνεχώς, «ναι σε όλα».

 Μπορεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, που είναι και συνταγματολόγος, να έχει χαρακτηρίσει απαράδεκτη την αξίωση των δανειστών να ψηφίσει, η σημερινή πλειοψηφία, μέτρα που θα δεσμεύουν τις μελλοντικές κυβερνήσεις , αλλά αυτό είναι πια γεγονός. Δεν είναι άλλωστε περίεργο, για τα διεθνή πολιτικά δεδομένα. Ετσι συμβαίνει. Όταν υπογράφουν, ο Γιώργος Παπανδρέου, ο Αντώνης Σαμαράς, ο Αλέξης Τσίπρας, οποιαδήποτε συμφωνία, με ξένους φορείς, δεν υπογράφουν ως πρόσωπα. Το ίδιο και οι πρωθυπουργοί οποιασδήποτε άλλης χώρας.

 Όλες οι κυβερνήσεις δεσμεύουν, με την υπογραφή τους, τις επόμενες όταν δεν πρόκειται για αμιγώς εσωτερικά θέματα, τα όποια μπορεί να «φέρει τούμπα» η επομένη πλειοψηφία. Διότι τις διεθνείς συμφωνίες δεν είναι εύκολο να τις ανατρέψει. Με απλά λόγια, ό,τι αποδέχθηκαν τώρα οι Τσιπροκαμμένοι, την μείωση του αφορολογήτου και την νέα περικοπή των συντάξεων, θα την εφαρμόσει και η επομένη κυβέρνηση, έστω και αν είναι του Κυριάκου Μητσοτάκη.

 Το αισχρό, στην συγκεκριμένη περίπτωση, είναι τα τερατώδη ψέματα της κυβερνητικής προπαγάνδας. Από το «τέλος στη λιτότητα» της ΕΡΤ, που θυμίζει τα καθεστωτικά μέσα «ενημέρωσης» κρατών του άλλοτε «υπαρκτού σοσιαλισμού», ως τις κομπορρημοσύνες των υπουργών ότι τάχα, αυτό που θα μας πετσοκόψουν θα απαλυνθεί με κάποιες …αντιπαροχές.

 Μιλάμε για χονδροειδή ψέματα. Τα όποια εκτοξεύουν εν πλήρει γνώσει της αναληθείας τους. Γνωρίζουν βεβαίως την αλήθεια. Και η αλήθεια είναι πώς όταν κόβεις κατά 20% την σύνταξη π.χ. του φίλου μου Ανδρέα, που παίρνει 1080 ευρώ (μεικτά) το μήνα, του αφαιρείς 216 μηνιαίως, επί 12 μήνες, ίσον 2592 ευρώ τον χρόνο. Του κλέβεις δηλαδή δυόμιση συντάξεις. Ο ίδιος άνθρωπος έχει ένα τριάρι στο Μπραχάμι και πληρώνει 400 ευρώ, ετησίως για ΕΝΦΙΑ. Αν του τον μειώσεις κατά 20% θα έχει …αντισταθμιστικό όφελος 80 ευρώ το χρόνο.

 Ε, όταν σου παίρνουν 2592 και σου δίνουν ολόκληρο ογδοντάρι πίσω, αν δεν τρέχεις να φιλήσεις το χέρι του Τσίπρα, του Τσακαλώτου, του Τζανακόπουλου, του Παππά και των άλλων «συντρόφων», είσαι αχάριστος, υπονομευτής της «Αριστεράς» και εχθρός του λάου. Φυλάξου Ανδρέα.

Κυβέρνηση, «Αυγή» και …ανεξάρτητη ΕΡΤ πανηγυρίζουν ότι έτυχαν μια καλή συμφωνία. Η αξιωματική αντιπολίτευση, με την βελόνα κολλημένη, επαναλαμβάνει το αίτημα για εκλογές. Και ο απλός πολίτης διερωτάται, τι ακριβώς συνέβη στην τελευταία σύνοδο της «Ευρωζώνης» και τι συνέπειες θα έχει για την ζωή του. Ας επιχειρήσουμε να πούμε τα πράγματα με απλά λόγια.

Για το τι ακριβώς συμφωνήθηκε, την καλύτερη διατύπωση την έκανε ένας άνθρωπος που, όπως γνωρίζουν όσοι με διαβάζουν, δεν είναι δα και μέσα στην καρδιά μου. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος: «στις 20 Φεβρουαρίου 2017 επαναλαμβάνεται ουσιαστικά αυτό που έγινε στο Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου 2015. Όπως το 2015 έτσι και τώρα συμφωνήθηκε απλώς η παράταση της διαπραγμάτευσης για το κλείσιμο της αξιολόγησης».

Αυτό είναι ουσιαστικώς το μέγα επίτευγμα για το οποίο πανηγυρίζουν. Εκείνοι που ήθελαν τάχα να διώξουν την «τρόικα», πανηγυρίζουν που έτυχαν να επιστρέψουν, μετά τα Καθαροδεύτερα, οι «θεσμοί», Αθήναζε.

 Τι δώσανε για να το πετύχουν; Αποδέχθηκαν την αξίωση των δανειστών να νομοθετηθούν εδώ και τώρα η μείωση του αφορολογήτου και οι περικοπές στις συντάξεις από 1.1.2019 που θα κοστίσουν σε κάθε φορολογούμενο τουλάχιστον 720 ευρώ ετησίως. Ισχυρίζονται ότι θα υπάρξουν και «αντισταθμιστικά μέτρα». Αλλά έχουν αποδεχθεί ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει αν δεν έχουμε πλεόνασμα 3,5%. Που φυσικά και δεν θα έχουμε.

 Τι κέρδισαν ως αντιπαροχή; Πρώτον την ελπίδα ότι ίσως προλάβουν, από τώρα ως το Πάσχα, αν κλείσει η αξιολόγηση σε μια από τις επόμενες συνόδους, να μας βάλει, στις 27 Απριλίου, ο Ντράγκι στο πρόγραμμα για το «φθηνό χρήμα». Και δεύτερον την μείωση του δημοσιονομικού ύψους των μέτρων από τα 4,6, που ζητούσε το ΔΝΤ, στα 2,7 δισεκατομμύρια.

 Μπήκαμε σε μια πολιτική σαρακοστή, με σίγουρη νηστεία, για τα φτωχότερα τμήματα του ελληνικού πληθυσμού. Με την ελπίδα ότι ίσως «προκάνουμε» να αρτυθούμε μετά το Πάσχα. Και όσο για τις διαβεβαιώσεις των κυβερνητικών στελεχών ότι «δεν θα επιβληθούν νέα μέτρα, ούτε ένα ευρώ», παραπέμπω στο σχόλιο του όψιμου φίλου της κυβέρνησης Γερούν Ντάϊσελμπλουμ: «Εγώ, ως υπουργός Οικονομικών, δεν θα το έλεγα».

 Πάντως οι εκλογές δείχνουν να απομακρύνονται, επειδή καμιά γαλοπούλα δεν θέλει να επισπεύσουν τα …Χριστούγεννα. Άμποτε να το καταλάβουν και στη ΝΔ και να αλλάξουν …πλάκα και αφήγημα.

Άμποτε οι πολίτικοι μας ηγέτες και τα κόμματα εξουσίας να σταματήσουν αυτό το αδιέξοδο και ανόητο παιγνίδι, το οποίο παρακολουθήσαμε και την Παρασκευή, με αφορμή την επίκαιρη ερώτηση για την εγκληματικότητα. Μια ανόητη πρακτική με την οποία επιχειρούν να πείσουν τους πολίτες ότι όλα είναι, ή ήταν, σε παραδείσια κατάσταση επί των ημερών της δικής τους διακυβέρνησης και σε επίπεδο κολάσεως επί των ημερών των άλλων.

Ούτε βεβαίως ο κ. Μητσοτάκης είχε δίκιο στον ισχυρισμό του ότι τώρα, με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, η κατάσταση στα Εξάρχεια έχει γίνει «κράτος εν κράτει» και άβατο των «αντιεξουσιαστών» αλλά και των ναρκεμπόρων και άλλων ανόμων.  Διότι η μακρά και θλιβερή σειρά των καταστημάτων στη Στουρνάρη και τις γύρω περιοχές, που έκλεισαν αφού κάηκαν η βανδαλίσθηκαν κατ’ εξακολούθηση, δεν είναι σημερινό φαινόμενο. Είναι κάτι που το ζήσαμε  και όταν κυβερνούσαν το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία. Είτε αλληλοδιαδόχως, είτε και συνεταιρικώς.

 Αλλά ούτε και ο πρωθυπουργός έχει δικαίωμα να μην αναγνωρίζει την πραγματικότητα, να την παραποιεί, είτε εξωραΐζοντας την, είτε κάνοντας ότι δεν την βλέπει, αλλά να βλέπει μόνον ό,τι γινόταν στο παρελθόν. Διότι η πραγματικότητα είναι πως η κατάσταση, εντός και πέριξ των Εξαρχείων, έχει γίνει τελευταίως περισσότερο εφιαλτική.  Ιδίως με την νέα μόδα να καίνε οι κουκουλοφόροι τα οχήματα των αστικών συγκοινωνιών, τα τρόλεϊ και τα λεωφορεία, θέτοντας σε κίνδυνο ακόμη και την ζωή ανύποπτων ανθρώπων.

 Ούτε βεβαίως είναι επιχείρημα, και δη εκπορευόμενο από στόματος υπευθύνου κυβερνήτη μιας χώρας, να υποστηρίζεται ότι δεν είναι καιρός να ασχολούμαστε με τα θέματα της οργανωμένης βίας, με τη δράση των κουκουλοφόρων, επειδή τώρα μας καίει τι θα γίνει με την αξιολόγηση. Λες και είναι ασήμαντο θέμα η δράση όλων αυτών που καταφέρνουν, διαχρονικός, να γελοιοποιούν την αποτελεσματικότητα των μηχανισμών «δημόσιας τάξης», ή, αν προτιμάτε, «προστασίας του πολίτη», ανεξαρτήτως του ποιος ασκεί την κυβερνητική εξουσία και ποιος είναι υπουργός.

 Τι απομένει δηλαδή στους πολίτες, που βιώνουν την ανασφάλεια, ως τρόπος αντιμετώπισης αυτής της «τρομοκρατίας της καθημερινότητας»; Να ελπίζουν πως αν πουν στους κουκουλοφόρους που πάνε να βάλουν φωτιά, «μην το κάνετε παρακαλώ, διότι τώρα ο Τσίπρας και ο Τσακαλώτος διαπραγματεύονται για την αξιολόγηση», εκείνοι  θα δείξουν κατανόηση;

Όταν το λέγαμε και το γράφαμε εμείς, οι «απ’ έξω», μας αντιμετώπιζαν, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια της, περίπου ως «υπόπτους». Το ολιγότερο υπονοούσαν ότι υποκινούμεθα από την Νέα Δημοκρατία. Αλλά έφθαναν ακόμη και να μας χαρακτηρίζουν ευθέως ως «εχθρούς του λαού». Επειδή λέγαμε η γράφαμε το αυτονόητο. Ότι δηλαδή ήταν, για τον τόπο, εγκληματικό λάθος το ότι ανετράπη, μέσω της προεδρικής εκλογής, η κυβέρνηση των «Σαμαροβενιζέλων», πριν ολοκληρώσει την τότε αναμενόμενη, για τον Φεβρουάριο του 2015, αξιολόγηση.

Τώρα το δηλώνει απεριφράστως και ο παλιός συνάδελφος και φίλος Στέλιος Κούλογλου, που δεν ανήκει στους «απ’ έξω», αλλά είναι βαθιά μέσα στο κυβερνητικό στρατόπεδο ως ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ:

«Ήταν στρατηγικό λάθος του ΣΥΡΙΖΑ που έριξε την κυβέρνηση Σαμαρά και δεν την άφησε να κλείσει την αξιολόγηση», δήλωσε την Δευτέρα το πρωί, μιλώντας στον ΣΚΑΪ, ο παλιός μου συναγωνιστής στις «ημέρες ραδιοφώνου», όταν μαζί δίναμε την μάχη, με τον αείμνηστο Ρούσσο Κούνδουρο, τον Γιάννη Τζανετάκο και άλλους, για την «ελεύθερη ραδιοφωνία». Ήταν απόλυτος στη δήλωση του Στέλιος Κούλογλου: «Ήταν λάθος και μάλιστα στρατηγικού χαρακτήρα. Έπρεπε να αφεθεί η τότε κυβέρνηση να κάνει τη βρόμικη δουλειά»,

Υπήρχε τότε η ρεαλιστική πρόταση να συμφωνήσουν τα κόμματα στην εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας, να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση, με την εφαρμογή των περίφημων μέτρων του «μαίηλ Χαρδούβελη», που δεν κόστιζαν ούτε καν ένα δισεκατομμύριο, αλλά η κυβέρνηση να δεσμευθεί ότι θα οδηγήσει την χώρα σε πρόωρες εκλογές τον Σεπτέμβριο του 2015. Πράγμα που αποδέχονταν και ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος.

Τότε όμως, δεν άκουγαν κανέναν. Επηρμένοι από την νίκη στις ευρωεκλογές, έκαναν τα πάντα για να ρίξουν εκείνη την κυβέρνηση και να χαθεί η ευκαιρία της αξιολόγησης. Την όποια ο Στέλιος Κούλογλου χαρακτηρίζει ως «βρόμικη δουλειά».

Φίλος μεν Στέλιος, φιλτάτη δε αλήθεια. Αλήθεια, Στέλιο, αν εκείνη η αξιολόγηση, με μέτρα του ενός, σχεδόν, δισεκατομμυρίου ήταν «βρόμικη δουλειά», πόσο πιο «βρόμικη» είναι η δουλειά αυτή της κυβέρνησης; Που μας οδήγησε σε ένα ακόμη, το τρίτο μνημόνιο, και τώρα καλείται να ψηφίσει και άλλα επώδυνα μέτρα, ακόμη και για μετά το 2018, ως …παραρτήματα αυτού του μνημονίου;

Φόρτωση περισσότερων